TEK RİTİM

Kalbimdeki eli dahi benim içimde yanan ateşi odun misali körüklerken, ellerimi hissetmekten en çok korktuğum yerde durdurmuştu. Bunu yapmasına gerek yoktu aslında. Kendi kalbimin sesinden onunkini duyabilmem zaten mümkün değildi. "Yalvarıyorum beni dinlediğin gibi kalbimi de dinle. Seni yıllar önce bırakan bana inanmayabilirsin ama belki ona inanırsın. Kendi kalbini de benimkini de ne kadar dinlersen dinle tek ritim duyacaksın. Çünkü birbirimizi gördüğümüz anda anlaşmış gibi aynı hızda atıyorlar. "Ellerimi avuçlarından kurtardığımda kalbim de özgürlüğüne biraz olsun kavuşmuştu.

"Benim kalbim senin için atabilir, bir başkası için atabilir hatta hiç atmayıp durabilir de. Benim için fark etmez çünkü benim kalbimin artık davranışlarım ya da kararlarım hakkında hiçbir şekilde hükmü yok. Ben zamanında seni kalbimden söküp atamadığım için kalbimi söküp attım. Emin ol daha kolay oldu. Sen beyin cerrahısın, bilirsin beynimizin duygularımızla hiçbir alakası olmayan sol lobunu kullanmamız daha kazançlıdır." Şaşkınca bana bakması beklediğim bir şeydi çünkü uzun zamandır onunla böyle içten konuşmamıştım. "Ama kazanmak o kadar önemli mi ki?" "Ben zamanında kalbimle kendim arasındaki savaşı kazanmasaydım şu an beni ancak rüyalarında, fotoğraflarda ya da mezarımda görebilirdin. Kalbimizin ritmi ancak rüyalarında aynı olabilirdi. Şimdi kazanmanın ne kadar önemli olduğunu otur sen düşün."