Bahçedeki ceset

Elif 4.5 yaşında bi kız çocuğuydu ama yaşına bakmayın yaşımdan kat kat olgun davranıyordu.Elif takıntılı bi kızdı,hiç bir şeyi üç kere yapmazdı örneğin yaparsa minik ama bazen minikten de fazla krizler ortaya çıkıyordu.
Şubat ayının 3. gününüydü ama kimse Elife çaktırmıyordu çünkü gerçekten büyük bi takıntıydı bu.Elifin niyeti delirmek değildi sadece 3 sayısının olumsuz olduğunu düşünür o günün dünyanın son günü olduğuna inanırdı.
Elif bu konu konuşulmasa bile görmediği birini görünce HER ŞEY Bİ TAKINTIDAN İBARETTİR derdi.Çünkü elif bi gün inandığı şeyin olucağını düşünüyordu.
Matısın 3.gününün akşamı elif odadında tek başına oyuncaklarıyla oynuyordu.bi çığlık sesi duydu üç kere vurma bana diye bi çığlıktı.Elif iyice fenalaşmıştı ve alt kata annesinin yanına delirmiş bi durumda bi gün olucağını biliyordum diye bağırıyordu.Babası ne oldu diye geldiğinde elife bi tokat attı ve elifi bayıltı yapıcak başka hiç bişeyi yoktu çünkü .