İKİZ KARDEŞİM

İKİZ KARDEŞİM

  • WpView
    Reads 5,881
  • WpVote
    Votes 2,210
  • WpPart
    Parts 40
WpMetadataReadComplete Sun, Jun 30, 2024
WpInfo
Fiction
Mystery
Şu beden bütünlüğün içindeki, kalp denilen et parçasında sıkışıp kalmış ruhumuza ne çok duygu sığdırırız. Korku, öfke, sevgi, merhamet, acımasızlık gibi... Kerem için ise her şey çok farklıydı. Yaşadığı yoğun hisler küçücük yüreğine ağır gelince, her bir duyguyu farklı kişiliklere bölüştürdü. Lakin kabul etmedi hiçbirini, ta ki ortaya çıkana kadar gerçek benliği. ************* -Diyelim Can diye biri var. Onu da tanımam gerekmez mi? - Can senin korkuların ile savaşan bir kişilik. Korkularının varlığından rahatsız olduğun için, onu yok sayıyorsun. Beni ise görüyorsun çünkü, birileri seni bir şey için suçladığında "Ben değildim. O yaptı" Demek için bana ihtiyacın var Kabul etmesin de içten içe güvende hissettiriyorum. Çünkü ben öfkenin sahibi, bu bedenin koruyucusuyum. ************ -Neden bana yardım ediyorsun? - Bilmem sanırım biraz fazla merhametliyim. -Etme... -Ne -Bana merhamet etme, ben senin merhametine karşılık verecek hiçbir duyguya sahip değilim. KAPAK TASARIM İÇİN @1scintilla TEŞEKKÜR EDERİM NOT: KİTAP KARDEŞ DÜŞMANLIĞINI ANLATMAMAKTADIR
All Rights Reserved
#390
ikiz
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • VİSAL
  • Ölüm Kelebeği
  • HANÇER YARASI
  • HAZAL MENZİL
  • KAÇAK✔FİNAL
  • İPEK TUZAK
  • KILIÇ MAKAMI
  • İSPİYONSUZ
  • Üzgünüm Sana Aşık Oldum!
  • UMUT IŞIĞIM
VİSAL

~Tamamlandı~ İnsan yaşadığı zorlukları bahane edip yazısındaki kaderin enaniyetine sığınmaktan hep kaçar. Hep daha iyisi olsun hep düşlediği hayat kendisinin yazgısı olsun ister. En çokta kabullenmeyi bilemez. Ben hep düşlediğim hayatın ötesini istemiştim, hep daha iyisi olsun isterken kabullendiklerimin ötesine gidememiştim. Kader denen o lütfu göz ardı etmiştim. Bu beni büyük ustalıkla ummadığım anda yakalamıştı. Diken sandığım şerrin ucundaki gülü hesap edememiştim. Nefret ettiğim adamın imtihanıydı beni bu kaderin ucundaki gülün bir gün solacağını sanmam. Yanılmıştım! Diken diye hesapladığım adam bana gül sunmuştu hep. Tutarsam kanardı bilirdim lakin onun bendeki teslimiyetiydi dikenlerin zarar vermeyişi. Ben ondan kaçarken aslında ona koşmuştum. Şer sandıklarım lütuftu, bunu ben bilememiştim. Senden nefret ediyorum dediğim adamı nefretimle beslemiştim, hislerim ise onun bana sunduğu papatyalarla gül budak olmuştu. Bilememiş, kaçtığım yerde hep düşmüştüm. Söylediği tek söz; düştüğün zaman elini hep ben tutacağım. Orada başlayan sözle aslında elini tutan hep ben olmuştum. Ben Zeynep. Daha küçücükken boynuma asılmış kolyenin kıyametçisi. Artık benim bir sırrım var. Bunu ben değil o kolyenin sahibi biliyor.

More details
WpActionLinkContent Guidelines