GÜÇLÜ KAN

Gün sonunda tüm işlerim ters gittiği için ayrıca sinirliydim. Bundan daha kötü bir şey yaşayamazdım herhalde. Ya da ben öyle sanıyordum.

Tepemdeki ışığın direkt yüzüme vurmasıyla yavaşça açtım gözlerimi. Burnumun dibinden başlayarak beynime kadar giren acıyla refleks olarak elimi burnuma götürmek istedim fakat hareket edemedim. Kafamı kaldırıp etrafa baktığımda bilmediğim bir yerde ellerim ayaklarım bağlıydı. Etrafta tüplerin içinde her çeşit renkte sıvılar vardı.
Bileğimdeki kelepçelerin açılmayacağını bildiğim için boşuna kendime zarar vermedim.

Kapı açıldığında gözlerimi tekrar kapattım. Türkçe konuşuyorlardı. Annem ve babam türk oldukları için bu dili de biliyordum.
"Bu imkansız! Bir melezin, melez çocuğu olamaz."
Bir başka ses "Arkadaşlar olay bu deği! Bu kız her kimse ona yaptığımız şeyden sonra şu ana kadar diğerleri gibi ölmüş olması lazımdı! Başka bir iş var bunda." dedi.

Keskin bir erkek sesi "Beni dinleyin. Bu-bu kız..."
Sessizleşti. "Eee Tekin ne bu kız?"
Aynı ses tekrar yükseldi. "Ateş."