Sparks

"We're living in an era where capturing moments using our phones are more important than actually living these moments with whoever beside us."

Nakatingin ako sa isang larawan ng aming pamilya. Matagal na din nang huli kaming magkita pero alam kong imposible na iyon mangyari. Tumingin ako sa gawi ng lamesa katabi ang aking kama. Tumutunog ang telepono at gumuhit naman sa aking mga labi ang isang ngiti.

"Hello? Raine speaking?"

"Handa ka na bang pumasok sa DOME bukas?" narinig ko ang boses ng aking ama sa kabilang linya. Sa wakas, magkikita na uli kami ni Daddy.

Ayoko na sa gulo. Gusto ko lamang na mabuhay sa isang tahimik na lugar. Sa taong 2850, iba na ang panahon at tao. Sa DOME, tiyak daw ang kaligtasan namin, malayo sa mga krimen at sakuna. Sana lang ay iba ang nasa DOME kumpara dito sa labas.