Canhıraş

"Hazan dellendirme beni.Gitmeyeceksin o kadar.Eğer bu kapıdan çıkarsan andım olsun ki hepimiz seni sileriz.Bir daha ne adını anarım ne yüzüne bakarım."

Babasının hiç tereddüt etmeden kendini silecek olması sevdiği adamın ihanetini geride bıraktı.

"Baba seni ne kadar sevdiğimi en çok sen bilirsin.Etme eyleme kurbanın olayım."babasının bakışları anlık değişse de kararlılığını sürdürüyodu.

Akan gözyaşlarını elinin tersiyle silerek burnunu çekti.Delirmiş gibi hızla kafasını sallarken acıyla gülümsedi.

Kafasını çevirdiğinde üç abisininde aynı bakışlarıyla karşılaştı.

Neden gitmesini istemiyorlardı ki?Bu işte bi iş vardı ama algılayamıyordu.

Kendisi de aynı kararlılıkla babasına
baktı."Gideceğim."

"Bundan sonra kefeninle bile bu eve gelemezsin.Olur da başın sıkışırsa gelebileceğin ne baban ne abilerin var."

sıkı sıkı tuttuğu gelinliğiyle kapıdan çıkarken duyduğu onu ölmek isteyecek kadar yakmıştı.