Gelecek Asla Ölmez

"Adın ne?"

"İzgi." dedim doğruyu söyleyerek. Etraf karanlıktı. Yalnızca kapalı kapının altından gelen zayıf bir ışık hüzmesi karşımdaki adamı görmemi sağlıyordu.

"Soyadın?"

İzer. "Ölmez."

"Amacın ne?" Bu soruların sonuncusuydu.

Dudaklarımı alayla büküp karşımda duran müsteşar yardımcısına baktım. O ve ben. Bu odada sadece iki kişiydik.

"Para, güç, şöhret."

Karanlık küçücük ve dar odanın ışıklandırması aniden yandı. Odayı pür beyaza boyayan ışık gözlerimi rahatsız etmişti. Elimi gözlerime siper edip birkaç saniye alışmayı bekledim. Yalanlar gizlenmek için karanlığı seçer, gerçekler ise aklanmak için beyaza bulanırdı.

Müsteşar yardımcısı Engin Türer beklememişti.

"Adın ne?"

"İzgi" dedim.

"Soyadın?"

"İzer."

"Amacın ne?"

"Kenan Atan'dan gerçekleri çalmak."