Sənin Əbədi Dostun
- Прочтений 11,086
- Голосов 2,250
- Частей 57
В процессе
Last published суб, мая 30, 2026
{İçinizi isidəcək şipşirin bir dostluq hekayəsi}
🪐
Qəlbim sanki onun ovuclarında sıxılıb, əzilirmiş kimi hiss edirdim, amma mən buna artıq alışmışdım. Mən onun dostu idim. Nə olursa olsun, sadəcə onun dostu olaraq da qalacaqdım. Eynən onun dediyi kimi..
-Sənin Əbədi Dostun..
Все права сохранены
#747
sevgi
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Вам также может понравиться
●SiRAYET🌹● (Bade Mahallesi)
Akın, evine yürürken erik ağacına tünemiş bir karaltı fark etti. Yüksekçe ve kalın sesiyle, "Lan! S..." Derken kollarına, hatta kucağına bir şey düştü. "Sen kimsin?" Bile diyedi. Kucağına düşen meyve değildi. Bir kızdı! Polis Amiri Akın Avcı, gökten herkese üç elma düşecek olsa, kendi payına düşenin bir kız olacağını hiç tahmin etmezdi. Bu görsele şahit olan babaların ve mahalledeki dedikoducu kadınların tanık olduğu çok absürt, trajikomik bir andı. #(YAVAŞ İLERLEYEN SLOW BURN BİR KURGUDUR)#
KONUK SEVMEZ DENİZ
Bölümler güncelleniyor. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.
MANŞET AŞKIM: PARIS
Dik dur, gülümsediğinden emin ol ve asla ilk aşık olan sen olma. Alya Aksu için Paris, "sadece güzel görün" diyenlere inat, kendi tasarımlarıyla dünyayı fethetme hayaliydi. Ama podyumun ışıltılı dünyası, göründüğü kadar adil değildi. Bir kriz anında mucizeler yaratan Alya, emeğinin çalındığını gördüğü an köprüleri yakıp kendi yoluna çıkmaya karar verdi. Tam her şey bitti dediği anda, Paris'in bir sokağında karşısına çıkan Louis Morel, elinde imkansız ama bir o kadar cazip bir teklifle bekliyordu. Biri kariyerini kurtarmak istiyor, diğeri ise baskılardan kurtulmak... Kural basit: Rolünü oyna, dünyayı dize getir ve sakın aşık olma. Peki, Paris'in büyülü havasında bu kurallara sadık kalmak ne kadar mümkün? Alya ve Louis için oyun şimdi başlıyor.
Berber | Texting
Demir: bi tane kız geldi kaş bıyık alıyor musun diyor berber burası diyorum eline mi yapışır diyo napıcam • Uyarı: Küfür ve argo içerir! 04042026
EŞİM DOSTUM
Savaş ve Yıldız çok yakın iki arkadaştır. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyecek kadar ileri seviyede dostlukları vardır. Liseden beri süregelen arkadaşlığa herkes imrenerek bakar. Onlar dost, arkadaş ve en önemlisi sırdaştır. Bu arkadaşlık Efe'nin doğum gününde içeceklerine haince atılan ilaçla derinden sarsılır. Kendilerinden geçen ikili kim olduklarını unutarak geceyi beraber geçirirler. Sabah uyandıklarında ikisi de hayatlarının şokunu yaşarlar. Ne olduğunu anlamayan ikili, o geceyi unutup zor da olsa arkadaşlıklarına devam etmeye karar verirler. O gün hiç yaşanmamış, hiç yakınlaşmamışlardı. Böyle kabul edeceklerdi. Fakat bu anlaşmayı bozan küçük bedenin ana rahmine düşmesi oldu! İki ay sonra Yıldız korkarak yaptırdığı teste hamile olduğunu öğrenir. Şimdi isteseler de o geceyi unutamazlardı! "Doğur!" Yıldız, adamın ağzından çıkanlarla hayretle kalakaldı olduğu yerde. Önce tam oturtamadı zihninde dediğini, bir an gaipten sesler duyduğunu sandı ama o gözlerdeki ifade duyduklarının sahici olduğunun göstergesiydi. "N-Ne?" Bu sefer daha netti sesi Savaş'ın. "Doğur ve bana ver bebeği. Seni asla zorlamam. Nasıl annesin sen diye de yargılamam. Bu bebek hayatımıza normal şartlarda girmedi sonuçta. İkimiz de oyuna geldik..." Savaş derin nefes çekti içine. Günlerce susturamadığı vicdanı ne olursa olsun evladından vazgeçmemesi gerektiğini söylüyordu ona. O bebeği istiyordu. "Yine de kararı sana bırakırım. Sen doğuracaksan karar senin. Ama biraz olsun söz hakkım varsa bu bebeği istiyorum. Babandan korkuyorsan evleniriz. Göstermelik bir evlilik yaparız. Çocuk doğduktan sonra sen yoluna ben yoluma. Ben bakarım ona!" Yıldız öylece adamın yüzüne. Bundan birkaç ay önce en yakın dostu olan adam şimdi karnındaki bebeğin babası olarak karşısında duruyordu ve bu gerçeği hazmetmek çok zordu. Hem de çok zor.
Müvekkilim bey| texting
Bir avukatın tek görevi vardır: Müvekkilini savunmak. Ahu Ayza Yalçın için de kural buydu. Ta ki karşısına Alaz Han Ulutürk çıkana kadar... Sıkıntıpromax: A - Alaz Sıkıntıpromax: H - Han Sıkıntıpromax: U - Ulutürk Siz: Ne yapıyorsun be? Sıkıntıpromax: İsminin baş harfleriyle akrostiş yazdım bak. A-H-U. Görüldü Sıkıntıpromax: Gördüğün gibi Ahu hanım. Kaderin bile senin benim yanımda kalman gerektiğini söylüyor. Siz: Siz gerçekten iflah olmaz bir narsistsiniz Alaz Bey!
Her Şey Para İçin!
Tek sorun onunla anlaşmalı evlilik yapacak kadını nereden bulacağıydı. "Üniversiteden Firuze!" dedi yakın arkadaşı Mehmet. "Para avcısı Firuze." Hızla telefon rehberinde göz gezdirirken karşısındaki adam sırtını koltuğa yaslamış kahvesinden bir yudum içiyordu. "Sıfır risk. Yakana yapışmaz. Boşanmamak için direnmez. Parayı alır ve yapması gerekeni yapıp gözden kaybolur." "Firuze mi?" Hikaye içerisinde reklam yapmayın lütfen. 11.10.2025
AZE
PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.
ÜZÜM BUĞUSU
Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.
Üç Saniyede Unutmak | yarı texting
0537 ***: Dövmelerinden tanıdım, Duhan. Duhan: Vücudumu ezbere mi biliyorsun da tüm dövmelerimi o kadar iyi tanıyacaksın? Sevgilisi Duhan'ın geçirdiği kazada aldığı ağır travma sonrası hafızasını kaybetmesinin ardından üç yıl yalnız kalan Esra, bir gün ona geçmişi hatırlatmak için ikisinin eski fotoğraflarını yollar. Fakat zamanla hiçbir şeyin sandığı gibi olmadığını anlamaya başlar.
Akın, evine yürürken erik ağacına tünemiş bir karaltı fark etti. Yüksekçe ve kalın sesiyle, "Lan! S..." Derken kollarına, hatta kucağına bir şey düştü. "Sen kimsin?" Bile diyedi. Kucağına düşen meyve değildi. Bir kızdı! Polis Amiri Akın Avcı, gökten herkese üç elma düşecek olsa, kendi payına düşenin bir kız olacağını hiç tahmin etmezdi. Bu görsele şahit olan babaların ve mahalledeki dedikoducu kadınların tanık olduğu çok absürt, trajikomik bir andı. #(YAVAŞ İLERLEYEN SLOW BURN BİR KURGUDUR)#
ПодробнееТребования к контенту