ALAŞK (+18)

"kızıl saçların beni bir ateş gibi yakıp kavururken nasıl senden vazgeçebilirim ki ! tamam artık korkmak yok
kabul ediyorum her zerreni her zerrem ile birleştirmek ,seni kendimden bir parça yapmak istiyorum. çünkü sana körkütük aşığım !" duyduklarım karşısında ne yapacağımı bilmeden sadece toprak rengi gözlerindeki gizli bataklığa doğru çekiliyordum. yavaşça bana yaklaşan dudaklarına karşı koyamıyordum mesela, hasbel kader ki ben o bataklığa çoktan batmıştım ve her çırpınışım beni daha da dibe çekiyordu . Kendimi ona bırakmaktan başka çarem kalmamıştı.dudaklarımın üzerinde hissettiğim dudaklarına ne kadar direnmeye çalişsamda ona karşılık vererek kaybetmeyi çoktan kabullenmiştim ve biz şu an çılgınlar gibi öpüşüyorduk .kalçalarıma inen elleri daha fazlasını istediğini çok açık belli ediyordu ve ben karşı koymuyordum...