YARDIM ÇIĞLIKLARI

Ta ki onun bana bakan gözlerini görene kadar.

Bana bakıyordu. Hemde hiç çekinmeden. Bende gözlerimi çekmemeye özen göstererek ona bakmaya devam ettim. Yanlış olduğunu bile bile.

Bir saniye...

İki saniye...

Üç saniye...

...

On beş saniye...

On altı saniye...

Ve artık dayanamayıp ağzımı oynatarak ona bir cümle kurdum.

"Bir şey mi istiyorsun?"

Hemencecik hayır anlamında kafasını sağa sola salladı.

"Ne bakıyorsun o zaman?"

Bu sefer bana bir tebessüm bahşetti. O da aynı benim gibi ağzını oynatarak bana cevap verdi. "Sadece bakıyorum işte."

❤️

0537...= Gece gece senin rüyama girmenin verdiği o garip hisle oturuyorum yatağımda.

0537...= Ne işin var benim aklımda? Yanımda olmadıktan sonra...

Mesajları okuduktan sonra kalakalmıştım. Kim olduğunu bilmediğim kişiden aldığım mesajlar içimde garip bir his uyandırmıştı. Mesela kimsenin rüyasına girmemiştim ben. Bunu bilmek garip hissettirmişti bana.

Numara birden çevrimiçi oldu. Ve ben bakmaktan başka bir şey yapamadım.

0537...= Sanırım ben sana kaptırdım gönlümü. İlk kapılan gözlerimdi sana. Ama şimdi gönlümde senden yana.

0537...= Nasıl oldu anlamadım. Sadece birkaç kere görmüştüm seni oysa.

Yeni bir mesaj. Ellerim hareketlendi. Yazdım bende içimden geçenleri.

Siz= Kimsin bilmiyorum ama benim gözlerim, bir kez daha gülerde kaçırırım diye korkumdan onun yüzünden gitmezken, size bakamam.

Görüldü.

Çevrimdışı.

Çevrimiçi.

Yazıyor...

0537...= Benim gözlerim sadece sendeyken mi? Tebessümüm sadece sanayken mi?

0537...= Sadece bakıyorum işte... Düşünüyorum. Acaba bir anda nasıl oldu bu diye.

Sadece bakıyorum işte...

Ayaz...

Siz= Sen misin?

0537...= Kim?

Siz= Ayaz?

0537...= Ta kendisi.

Telefona bakakaldım. Sadece bir kaç kez gördüğüm, ona onun gülümsemesinden bahsettiğim, telefonun diğer ucundaki kişi bana gönlünü nasıl kaptırmış olabilirdi?