Siyah Gökyüzüm

Tüm hücrelerime meydan okumak zorundayım. Çünkü onlar benden bir şey saklıyor ve savaşmadan başaramam. Unuttuğum bir çok şey var. Eskisi kadar fil hafızalı değilim. Her şeyi unuttum. Sevdiğim adamı, arkadaşlarımı, dostlarımı... En kötüsü de unuttuğumun farkında bile değilim. Hayat her zamanki sıkıcı akışıyla devam etmek zorunda ve ben bu akışta gitgide daha da kayboluyorum. Ruhum unuttuğum onca şeyi taşıyamıyor ve ben zamanın uçsuz dibine yavaşça batıyorum. Battıkça da o kötü hatıra geri geliyor. Ve acıyla beraber her şeyi hatırlıyorum!

"Seni nasıl düzelteceğim, Semih Bilgiç? Benden ne sakladığını anlat bana..."

(Gerçek yaşanmışlıklardan düzenlenmiştir.)