Sweeter Than 3.14
- Leituras 45,732
- Votos 1,295
- Capítulos 41
PUBLISHED AND HANDLED BY GSM BOOKSHOP
Cars and busses. Busses or buses? Which is which? Which is correct and which is not? Actually, they are both correct. Ang sabi ni Google, ang salitang busses ay ginagamit sa America habang ang buses naman ay ginagamit sa British.
Parang ako at siya. Pareho kaming may pinaglalabang tama, pero nasa maling panahon. Everything is right yet everything is wrong. Tama nga na aayon din ang lahat sa tamang panahon. Katulad ng bulaklak na namumukadkad sa tamang panahon.
Sacrifices. Mga bagay na gusto natin pero kailangang bitawan. How ironic.
Pero... worth it ba?
Worth it ba ipaglaban ang tama?
Bakit parang hindi?
Bakit parang... may mali?
Rank #1 - rubiks
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Even the Sky Cries
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
I've Fallen for you!
DISCLAIMER ⚠️ ▫️Please ignore any grammatical errors and spelling mistakes. ▫️Everything mentioned in my stories is purely fictional. ▫️Do not take the stories seriously. REMINDER 📌 ▫️Always leave a vote and a comment to keep me motivated to write! ▫️Some of my stories are still unedited. ⚘️ 📖 MY WORKS 📖 Completed: ✔️Arranged Marriage ✔️My Only Choice Is To Love You ✔️I've Fallen For You! On-Going: ✍️️Closure After 10 Years ✍️The Necklace's Secret ✍️ AUTHOR: Miss Joyce 🥀 ✨ Please follow me for more updates! -PROLOGUE "Adam, hinding-hindi kita mamahalin!" naghuhumiyaw sa galit si Harlyn, umaalingawngaw ang bawat salita sa pagitan nilang dalawa. "Pero Harlyn, mahal mo na ako!" halos mapaos na sagot ni Adam, bakas ang labis na pakiusap at sakit sa kaniyang tinig. Minsan, ang tadhana ay nagbibigay ng maraming palatandaan sa buhay ng tao. Sinong mag-aakala na matapos ang hindi sinasadyang pagkikita nina Harlyn at Adam sa isang kasal, masusundan pa pala itong muli? At ang muling pagtatagpong iyon ang siyang magiging mitsa ng isang magulo, kapana-panabik, at tila roller coaster nilang pagmamahalan. ---‐------- 📌NOTE: TAGLISH❣️Concluída
Unexpectedly Falling
Sabi nila lahat may karapatang maging masaya. We all deserve to be happy. Pero bakit ako parang hindi? Hindi ba ako kasama sa mga taong deserving? Masama ba ako sa past life ko? Kada araw dala-dala ko ang sakit ng nakaraan. Nakaraang wala pa lang katotohanan, siguro meron naman, pero 'yong pinaniniwalaan ko ay malayo sa totoong nangyari. Pero araw-araw akong umaasa. Umaasa ako.. Umasa ako.. Tapos dumating siya. Unexpected lahat sa totoo lang pero sa dulo? Hindi ko rin inaasahan ang sakit. Marami akong natutunan sa kanya.. Natutunan na dapat kong alalahanin kasi kung hindi, baka mauwi na naman sa sakit. Baka umasa na naman ako. At 'yon ang pinakamasakit. I've learned a lot from him to the point that he became a lesson. Dumating lang siya para matuto ako. Umalis siya kasi hindi ako 'yong babaeng gusto n'yang ilaban, hindi ako 'yon. Kasi ako 'yong babae na gusto na n'yang isuko. Ang unfair ng mundo, 'no? Kung kailan gusto na kita saka naman bubuhos ang maraming dahilan upang ilayo kayo sa isa't isa. Upang hindi niyo tuluyang sirain ang bawat isa. Pero sirang-sira ako nang umalis siya.. But who would have thought that someone out there will choose to build me again? To catch me. To catch me in my unexpectedly falling. Unexpectedly Falling, a story of falling for someone in a complicated way. Having a feelings for someone that is uncertain. Would you be selfish for love?Concluída
No One Raised Me, But You (Completed)
Started:6/24/25 Ended: 7/1/25 > Wala akong gabay. Wala akong tinig na nagsabi kung tama ba 'yung ginagawa ko. Wala akong kamay na humila sa'kin palayo sa gulo. Iniwan ako ng nanay ko para sa ibang lalaki. At ang tatay ko? Lagi siyang wala. Abala sa trabaho, sa kumpanya, sa kung saan. Hindi niya alam na unti-unti na akong nawawala. Akala ko okay lang maging bastos, sumagot, maglayas, manakit. Akala ko normal lang maging ako-yung walang pakialam. Pero dumating siya. Tahimik. Palaging seryoso. Ayoko sa kanya nung una-masungit, preskong presidente ng school. Pero habang tumatagal, siya 'yung tanging tao na... pinagsabihan ako. Hinintay akong magbago. Tinuruan akong rumespeto. Hindi dahil kailangan-kundi dahil gusto niya akong matutong mahalin ang sarili ko. No one raised me... but you did. And now, I don't know how to live without you.Concluída
OUR YESTERDAY'S LOVE WRITTEN IN THE SAND
I, Ocyanalyn Maxicon Leventro. A working student, and the one and only daughter ng nanay kong si Silvana Queron Maxicon. Simple man ang buhay namin, nakakaraos naman kami sa pang araw-araw. Mahirap man makuha ang pera, pero kaya naming mag tulongan ni mama. Marami ang problemang kinakaharap, pero wala akong magagawa, kundi ang ipagpatuloy ang paghakbang, kahit na maraming basag na bote ang naka kalat sa daan. I study Bachelor of Art in Creative Writing, dahil ito ang kinahiligan kong gawin. Hindi ko ito kinuha just because I want to sell books, but also because I want to see myself being called the 'Professional author' of my own mother. Gusto ko balang araw ay maitaguyod ko si mama mula sa kahirapan, at sabay naming aabutin ang gusto naming buhay. May isang lalake akong nakilala, I won't say his name. But that guy I met ay isang mahangin na lalaki- Puno ng hangin sa katawan! mabuti nga at hindi siya umuutot kada oras, kasi kung mangyayari man iyon? Pagtatawanan ko siya. I am this so-called 'Bitter Killer Author' Ewan ko ba kung anong problema ng mga kaibigan ko sa akin, dahil lang doon. Bakit? Masama naba ang pumatay sa world of literature? It's just a realization that life is like a mist, and sometimes... It is called, tragic.Concluída
Sa Likod Ng madilim Na Ulap
Ito ay kwento ng buhay, pag ibig, pag asa, pangarap at tagumpay. Isang nilalang na nakaranas ng matinding kahirapan, kamalasan,kalungkutan at kasawian. Ngunit sa kabila ng lahat hindi siya sumuko sa halip ay nagpatuloy siyang lumaban, bumangon at nanalangin. Hindi biro ang mga pinagdadaanan niya, ngunit hindi rin biro ang mararating niya dahil hindi siya bumitaw sa mga pangarap niya. Ilang beses man siyang nadapa dahil sa mapagbiro at mapaglaro na tadhana. Ngunit hindi pa rin siya tumigil hangga't nakarating siya sa kanyang destinasyon.Totoo nga na kahit gaano man kadilim ang ulap mahahawi din at sa likod ng madilim na ulap na yon ay may nakatagong liwanag. At ang liwanag na yon ang siyang maging gabay mo patungo sa tagumpay!
Probinsyana girl
Its always a good start with tagum asuncion as a short vacation im kassandra Shion granger hudgens 21 years old live in lopez village 44 kingfisher street matina davao city if wala lang sa isang bad boy sa isang sikat na skwelahan kung saan dati nag school ang grandparents ko na si rogelio bruno gaco and beinvenida moralita gaco sa central cambanoguy maryknol school ang bad boy na ito pangalan niya is Dm park effron 22 years old same class kami at yun tatlo niya barkada na sila paul cruz shion kuya ko yan at si kyle casteñeda at si paolo orienlo para sila mga gangster na mga isip bata at masamang ugali i fall inlove with a gangster here,simple sana buhay ko kung wala lang sa letcheng lalake na bad boy.Gusto ko lang nang tahimik na buhay like other kids and teenager and boys na solo lang im like those girls na di namamansin pero since na met ko ang sikat na bad boy dito gumulo mundo at buhay ko my world flip ups and down sa story na Ito,isang simple na babae studyante na scholarship at para makapag tapos at isang bad boy student na sikat magkakatuloyan kaya sila? Dalawa?do they t Have the chance to be together may happy ending bah magaganap?Concluída
Seatmate in Spotlight
First day of SHS. New classrooms. New classmates. New officers. Claud never wanted the spotlight - pero kahit ayaw niya, siya yung tipong mapapansin mo kahit hindi siya nagsasalita. Pretty, witty, sarcastic... instant VP material. Ryn? Sanay na sa spotlight. Muse ng klase, varsity player, at certified campus crush. Parehong habulin. Parehong untouchable. Pero anong mangyayari kapag isang Muse at isang VP paulit-ulit na napipilitang magkasama - sa projects, sa seatworks, at sa bawat school event? A campus AU full of banter, humor, and slow-burn WLW kilig na parang movie bawat chapter. Because sometimes, the hardest subject isn't Math or Accounting... it's figuring out your own heart.
𝐉𝐮𝐬𝐭 𝐅𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝𝐬.. 𝐔𝐧𝐭𝐢𝐥 𝐖𝐞'𝐫𝐞 𝐍𝐨𝐭.
𝑭𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅𝒔𝒉𝒊𝒑 𝒊𝒔 𝒆𝒂𝒔𝒚... 𝒖𝒏𝒕𝒊𝒍 𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒈𝒆𝒕𝒔 𝒊𝒏 𝒕𝒉𝒆 𝒘𝒂𝒚. 𝑻𝒉𝒆𝒚 𝒑𝒓𝒐𝒎𝒊𝒔𝒆𝒅 𝒇𝒐𝒓𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒂𝒔 𝒇𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅𝒔. 𝑫𝒆𝒔𝒕𝒊𝒏𝒚 𝒉𝒂𝒅 𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒔. 𝑾𝒉𝒆𝒏 𝒚𝒐𝒖 𝒉𝒊𝒅𝒆 𝒚𝒐𝒖𝒓 𝒉𝒆𝒂𝒓𝒕, 𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒇𝒊𝒏𝒅𝒔 𝒂 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒔𝒉𝒐𝒘 𝒊𝒕𝒔𝒆𝒍𝒇. 𝑩𝒆𝒄𝒂𝒖𝒔𝒆 𝒔𝒐𝒎𝒆𝒕𝒊𝒎𝒆𝒔, 𝒋𝒖𝒔𝒕 𝒇𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅𝒔 𝒊𝒔𝒏'𝒕 𝒕𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅 𝒐𝒇 𝒕𝒉𝒆 𝒔𝒕𝒐𝒓𝒚. 𝑻𝒘𝒐 𝒉𝒆𝒂𝒓𝒕𝒔. 𝑶𝒏𝒆 𝒔𝒆𝒄𝒓𝒆𝒕. 𝑨 𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒕𝒉𝒆𝒚 𝒏𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒔𝒂𝒘 𝑪𝒐𝒎𝒊𝒏𝒈. 𝑾𝒆 𝒑𝒓𝒐𝒎𝒊𝒔𝒆𝒅 𝒕𝒐 𝒔𝒕𝒂𝒚 𝒋𝒖𝒔𝒕 𝑭𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅𝒔... 𝒃𝒖𝒕 𝒘𝒉𝒂𝒕 𝒊𝒇 𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒉𝒂𝒅 𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒔? 𝑶𝒖𝒓 𝒑𝒂𝒓𝒆𝒏𝒕𝒔 𝒘𝒂𝒏𝒕𝒆𝒅 𝒖𝒔 𝒕𝒐𝒈𝒆𝒕𝒉𝒆𝒓. 𝑶𝒖𝒓 𝒉𝒆𝒂𝒓𝒕𝒔 𝒘𝒂𝒏𝒕𝒆𝒅 𝒔𝒐𝒎𝒆𝒐𝒏𝒆 𝒆𝒍𝒔𝒆. 𝑩𝒖𝒕 𝒘𝒉𝒂𝒕 𝒉𝒂𝒑𝒑𝒆𝒏𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒏 𝒇𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅𝒔𝒉𝒊𝒑 𝒔𝒍𝒐𝒘𝒍𝒚 𝒕𝒖𝒓𝒏𝒔 𝒊𝒏𝒕𝒐 𝒔𝒐𝒎𝒆𝒕𝒉𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒐𝒓𝒆? 𝑨 𝒔𝒕𝒐𝒓𝒚 𝒐𝒇 𝒍𝒐𝒗𝒆, 𝑭𝒂𝒎𝒊𝒍𝒚, 𝒇𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅𝒔𝒉𝒊𝒑, 𝒂𝒏𝒅 𝒕𝒉𝒆 𝑭𝒆𝒆𝒍𝒊𝒏𝒈𝒔 𝒘𝒆 𝒕𝒓𝒊𝒆𝒅 𝒕𝒐 𝒉𝒊𝒅𝒆.
Love At First Crush
𝑇ℎ𝑖𝑠 𝑠𝑡𝑜𝑟𝑦 𝑖𝑠 𝑎 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑓𝑖𝑐, 𝑒𝑛𝑡𝑟𝑦 𝑓𝑜𝑟 𝐽𝑢𝑛𝑒 𝑊𝑟𝑖𝑡𝑖𝑛𝑔 𝐶ℎ𝑎𝑙𝑙𝑒𝑛𝑔𝑒 𝑜𝑓 8𝐿𝑒𝑡𝑡𝑒𝑟𝑠... {Blurb...} - Naramdaman mo na bang magkagusto sa isang lalaki? Ano naman ang pakiramdam? Kilig na kilig overload ba? Puno nang curiosity si Jesshanna tungkol sa bagay na ito. Palibhasa, since birth, hindi pa siya nakaramdam ng pagkagusto. Minsan ay nainggit pa siya sa kaibigan niyang may pinagpapantasyahan na lalaki. Kaya tamang panoonod nalang ang ferson at hinihiling na sana magkaroon rin siya ng Prince Charming. Hanggang sa isang araw ay hindi niya inaasahan na makilala ang bagong transferee sa section Rubia. Aba, isang titigan lang ay tumigil na agad ang buong mundo ng dalaga. Tabihan ka ba naman sa flag raising ceremony ng isang Earl Paul Enriquez Moon-Ang may lahing k-pop mula sa korea. Na nuknukan ng kagwapuhan at ka-hot. Idagdag pa ang nakakamatay na ngiti kapag ningitian ka niya siguradong mahihimatay ka sa kilig. Na crush siya sa lalaki. At hindi naman niya inaasahan na na-love at first sight naman pala ito sa kanya. Kaya, inspired na ang ferson. Hindi na maiinggit ang Desney Princess. Pero paano naman kung ang lalaking nagugustuhan niya ay ang magdadala sa kanya sa katotoohan tungkol sa pagkatao niya? Katotohanan na sana'y hindi nalang niya nalaman. At katotohanan na mag-iwan ng sakit sa kanyang puso. Magkakaroon pa kaya ng happy ever after ang lovestory sa lalaking first crush niya? O a happy never after nang malamang kapatid niya pala si Earl Paul. Date Written: June 01, 2024 Date Finished: July 15, 2024 ©Alright Reserved @Princess JeeConcluída
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo