"O"

"Seni daha önceden tanıyor gibiyim" dedi. Elimle akan kanı durdurmaya çalışırken söylediği cümle bir anlık duraklamama sebep olmuştu. Bilmediğin kadar tanıyor, tanımadığın kadar biliyorsun demek istedim.
"Ölmek üzere olan biri için fazla konuşkansın."
Söylediğim şeyle beyaz dişlerini göstererek güldü bana. Ama kana bulanmış dişlerini görmek içimdeki acıyı arttırmıştı. Onu daha kaç kez böyle görmem gerek diye sordum içimden tanrıya.
"Söyle artık beyaz melek kimsin sen?"
Titreyen parmaklarımla üniformasını yırtıp üç kurşunun isabet ettiği karnı ile karşılaştım. Gözümden akmaya başlayan yaşlar görüşümü bulanıklaştırsa da olacakları anlamıştım. Her zamanki olay tekerrür ediyordu. O her zamanki gibi ellerimden kayıp gidiyordu.
"Üzülme, ölmek benim için beklenmedik bir şey değil. bütün ömrüm boyunca ölmek için yaşadım ben."
Kapanmakta olan kısık gözleri ve zor kıpırdayan dudaklarını öpmek istedim.
Başının dizlerime düşmesi ile ciğerlerimden bölük bölük yayılan çığlık tüm savaş meydanını kaplamıştı.
Sus dedi çığlığımı duyan melekler. Sus ve alış sana verilen kadere. İsyan etme, sırtına binen laneti kabullen.

Sustum.

Güzel yüzünü öpüp onu sırtıma aldım sessizce. Savaşı bırakıp beni izleyen askerlerin yanından geçerken sırtımda "o" vardı.