KANATSIZ DÜŞ(+18)

Gökyüzü tüm kasvetini bugüne toplamışçasına yeryüzüne kusuyordu,Bulutlar bugüne kin almışçasına her yeri karartıyor tek bir yıldızın gözükmesine dahi izin vermiyordu.

Acı en büyük şefaflığıyla insanoğlunu sınıyordu.Saat şafak vaktine yaklaşırken bir bebeğin acı çığlığı duyuldu.Öyle acı,öyle yalnız bir o kadar da masum bir bebeğin sesi.
Saatler geçmişti bebeğin anne rahminden ayrılmasından.Sanki o da hissetmişti onun bu dünya da istenilmediğini.

Genç kadın bu hayatta bir kadın'ın yaşayacağı en ağır olaya şahit olmuştu.
Ve bunun bedelini istemediği o bebeği doğurarak daha ağîr bir şekilde ödemişti.