Karşımda onu görmemle duraksadım. Gözlerim daha gördüğüne inanamazken kalbim çoktan ritmini değiştirmişti. "Baran" adı döküldü dudaklarımdan. Sesim kulağına ulaşamayacak kadar kısık olsa da ona seslendiğimi anlamıştı. Hızlı adımlarla bana gelmeye başlayınca buz kesen bedenimi haraketlendirdim. Tam üç ay altı gündür görmemiştim onu, bana gönderdiği çiçekler solmuştu ama o gelmemişti. Boynuna atladığım an güçlü kolları belimi buldu, kafasını boynuma gömerken bir elini saçlarıma atıp okşadı. Özlediğim kokusunu içime çektim. Nefes almak abi dediğin adamın kokusuna ihtiyac duyacaksın deseler inanmazdım ama doğruydu. Üç ay sonunda ilk defa nefes aldığımı hissettim "gelmişsin" dedim gözümden bir damla yaş akarken. Havaya kaldırdığı bedenimi indirip saçlarımdaki elini yanağıma koyup gözümden akan bir damla yaşı sildi. "Geldim" dedi özlem kokan sesiyle "yuvama geldim"
More details