sonsuzluğum

"Ne zamandır seviyorsun beni?" dedi genç kız düğüm yapmış kollarına başını yaslarken. Dizleri kollarının altına gelmiş iki büklüm şekilde otururken kafasını denizden ayırıp kayraya dönüp baktı. Kayra ellerini iki yanına koymuş onlara yaslanırken bacaklarını üst üste koyup iyice uzattı. Gözlerini denizden ayırmadan dudaklarından kelimeler döküldü. "Bilmem"
"Nasıl bilmem?"
"Sen hiç aşık oldun mu?" dedi Kayra kafasını sudeye çevirip.
"Hayır"
"Anlamazsın o zaman" dedi kayra tekrar önüne dönüp

"anlat anlayım o zaman"
"Eğer aşık olsaydın neyin ne zaman ne ara nasıl geliştiğini anlamazdın. Bir gün aşık olunca anlarsın" diyip hafifçe sırıttı. "Peki ya sana aşık olmazsam, o zaman naparsın" dedi sude. Kayra kendinden çok emin bir şekilde gülüp tekrar genç kıza döndü. Göz göze geldiklerinde genç oğlanın gözlerinden belliydi ne kadar aşık olduğu "hiç bir şey"

"Üzülmez misin?"
"Hayır"
"Ne biçim aşıksın sen?"
"Aylardır karşılıksız seven bir aşığım ben. Sence senin bana aşık olmaman beni üzseydi ya da vazgeçirseydi aylarca sana aşık olur muydum?" genç kız durdu durdu tekrar konuştu "neden ben?" Kayra tekrar önüne dönüp yine gülümsedi

"Eğer bir gün benim yerimden kendini izlersen anlarsın. O da imkansız olduğu için bu soruyu geç bence"
"İlginç bir insansın" dedi sude ve devam etti.
"İstiyorum"
"Neyi?"
"Sana aşık olmayı istiyorum. Ben seni kendime nasıl aşık ettiysem sende beni öyle aşık edebilir misin?" dedi sude. Kayranın gözlerinin içi parlamıştı ama böyle bir şeyi hiç hayal etmemişti. Ayağa kalktı ve çantasını yerden aldı. "Özür dilerim sude ama seni kendime aşık etmek için uğraşmıycam." eğilip sudenin kulağına fısıldadı "eğer bir gün aşık olacaksan bu kendiliğinden olmalı. Birinin ya da birilerinin zoruyla değil." ayağa kalktı ve göz kırpıp yavaşça evinin yolunu tuttu...