Erinyeler

Banyoya girdiğinde ise karşılaştığı manzara dehşet vericiydi. Çok sevdiği eşinin cansız bedenini klozetin yanında buldu. Altın bukleleri kızıla karışmış bir halde yüzünü örtüyordu ve minik kan gölünün içinde cenin pozisyonunda yatıyordu. İlk önce ne olduğunu idrak edemedi ve sadece bakakaldı. Sonra bunun bir kaza olduğunu düşündü. Cevap çok basitti, ayağı kaymış, başını klozete çarpmış ve ölmüş olmalıydı. Bu sadece kaderdi. Güzel eşinin talihsiz kaderiydi. Çok geçmeden minik kan gölünün biraz ötesinde parlayan ayna parçalarını fark etti. Vücudunu bir titreme aldı ve bacakları onu taşıyamadı, dizlerinin üzerine düştü. Bir süre öyle kaldıktan sonra eşine doğru ilerledi. Yüzünü örten buklelerini kulağının arkasına sıkıştırdı. Her zaman sevecen bakışlara sahip yeşil gözlerinin dehşetle açıldığını, sıcacık gülümsemesinin yerini korkunun verdiği donukluğun aldığını gördü. Bay N'nin kanlı elleri titriyor, gözlerinden yaşlar akıyordu. Yanında duran kirli sepetinden destek alarak ayağı kalkarken sepetteki kıyafetler gözüne takıldı. Küçük kızına aitti bu kıyafetler. Titreyen bacaklarla su dolu küvete yaklaştı. Oradaydı, kahverengi uzun saçları suyun içinde dalgalanıyordu. Minik boynundaki parmak izleri, yüzünde ise huzur dolu bir ifade vardı. Geriye doğru birkaç adım sendeledi. Yerdeki kanlı ayna parçalarından birinde hüznün, öfkenin ve çaresizliğin birbirine karıştığı mavi gözlerini gördü. O anda katillin hala burada olabileceği aklına geldi, hızlıca kaçmak istedi. Koşar adımlarla banyodan çıktı ama onu karşılayan merdivenlerden tırmanan alevlerden başka bir şey değildi.