Kızıl Elma

Her gece hayaliyle uyuduğum, her gün düşlerle uyandığım ölesiye sahip olmak istediğim Kızıl Elmam, sen benim en güzel rastlantımsın.

*

Ne kadar daha yürüdüğünü bilmezken nihayet ufukta bacasından duman tüten, penceresinde sarı ışık sızan küçük bir ev gördü. Bilinci bir gelip bir giderken o eve kadar dayanabilmek için son gücünü kullanmaya çalışıyordu. Üniformasını kana bulamaya devam eden yara her geçen dakika canını daha fazla yakarken derin nefesler alıyordu. Nihayet eve yaklaştığında kulağına çalınan köpek seslerini umursamadı. Evin kapısının önündeki merdivenleri zar zor çıkarken sonunda kapıya ulaşmıştı. Artık gücünün sonlarında olduğunu biliyordu. Tek amacı bilincini tamamen kaybetmede önce güvenli olmasını ümit ettiği bu yere sığınmaktı.

Kapıya ulaştığında omzunu kapının hemen yanına dayadı ve silahı tutan elini kaldırıp silahın kabzasıyla kapıya vurdu birkaç defa. Birkaç dakika içinde yere yığılacağı aşikardı.

Bir kez daha kapıya silahın kabzasıyla vurduğunda kapının ardından ince bir ses duyuldu.

"Kimsin?"

Sinirli ve bir o kadar da korku dolu gelen ses kulaklarına uğultulu bir şekilde dolarken beyni kelimeleri algılamasına izin vermiyordu. Derin nefesler alarak son bir kez daha kapıya vurdu. Hemen ardından da kapı ağırca açıldı. Kapı açılır açılmaz yüzüne vuran sıcak havayla dışarının keskin soğuğunu hissederken gözleri arkaya doğru kayarak kapanmış hemen ardından da heybetli iri cüssesi büyük bir gürültü çıkararak kapının önüne yığılmıştı.

Kader o gece iki kişinin yollarını asla tahmin edemeyecekleri şekilde kesiştirirken iki kişinin de hayatında bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı.

*

**Kızıl Elma, Türk mitolojisinde Türkler için üzerinde düşünüldükçe uzaklaşan ancak uzaklaştığı oranda cazibesi artan bir hedefi ve amacı simgeler.