ABİS
  • WpView
    LECTURAS 4,776
  • WpVote
    Votos 180
  • WpPart
    Partes 3
WpMetadataReadContenido adultoContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación vie, nov 14, 2025
WpInfo
No ficción
Yazgıma dökülen anlardan birinde, soğuktan donmamak için çabalıyordum. Avuç içlerimi ısıtmak için birbirine sürterek etrafa bakındım. "Konuşmayacak mıyız?" "Konuşalım," dedim hızla. "Ben bu konuşmayı aslında yıllar önceden yapmak istiyordum ama-" lafımı kesti. "Bana yine aynı meseleyle gelme Eslem." Kaşlarımı çattım. "Önce bir dinleseydin!" diye sitem ettim. "İnsan yedisinde neyse yetmişinde cidden oymuş." Sırtındaki siyah ceketi çıkararak kaputun üstüne koydu. "Ben senin bana ne demek istediğini," diyerek bana doğru bir adım attı. "Gözlerinle ne anlatmak istediğini," sol eliyle gözümün önüne düşen perçemlerimi geriye attı. "Kalbinin nasıl attığını çok iyi biliyorum. Şu an bile duyuyorum." Tam ağzımı açacaktım ki, "Ama," dedi. "Benden bir karşılık bekleme Eslem. Ben sana yanamam, senin için tutuşamam, kül olamam." ••• 09.01.22
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik (Tamamlandı)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido