Kaybolan Ruhun Umudu~

Geçmişinde kaybolan küçük bir kızın ruhunu kurtaran umut ruhlu adam'ın hikayesidir.

---*---
"Sen masumiyetini kaybetmedin Nil.Sen benim dünyada gördüğüm en masum insansın,insanları masumiyetinle efsunluyorsun.Tıpkı şuan bana bakan melek gözlerinle beni efsunladığın gibi..."

O an her şey bulanıklaştı sadece ikimiz vardık ve hep var olacaktık.Bana Nil demişti,çocukluğumla seslenmişti bana,hep nefret ettiğim ismimi bana sevdirmişti.Ama en çok beni efsunlayan o'ydu.

Titrek bir sesle "Bana Nil dedin,bana çocuğluğumu sevmeyi öğrettin,o kadar şeye katlandın, neden Umut? benim için neden bunları yaptın?" dedim.

"Çünkü sana aşık oldum Nil.Sen benim dünya'm oldun,gezegen'im oldun,kalbim oldun, sen beni ben yapan herşey oldun Nil.Benimde herşeyim olan kadını iyileştirmeye hakkım yok mu? Aşık olduğum kadını iyileştiremez miyim?"

Cümlelerinden sonra yüzümü avuçlarının arasına alarak konuştu;
"Benim iyileştirdiğim ve aşık olduğum kadını öpmeye hakkım var mı Nil?" dedi efsunlu sesiyle.

Benim için cümleler gitti,kalbim umut'uma eridi,kelebek hissini o an ilk defa yaşadım.
"Var, sana deli gibi aşık olan kadını öpmeye hakkım var umut'um" dedim.
Ona Umut'um demiştim. O bana umut oldu, karanlıkta çığlıklarıyla başbaşa kalan kızı karanlıktan kurtardı ve o kızın umudu oldu.O benim umudum oldu. Ve ben umuduma aşık oldum.