Dwór Przelanej Krwi | Azriel

Dwór Przelanej Krwi | Azriel

  • WpView
    Reads 702
  • WpVote
    Votes 60
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Mar 2, 2025
"- A gdyby to wszystko nigdy nie miałoby miejsca, nadal byś się wyrzekał tego co już dawno nas połączyło? - jej własny głos był dla niej niczym obcy, kiedy zadawała to pytanie. Dlatego, że już nie pamiętała kiedy ostatnim razem łzy zdobiły jej oczy„ Wiele lat temu Phrytian został podzielony na osiem Dworów, a jednak jeden z nich został obrócony w proch przez zastępy chciwych fae. Książęta już wieki temu uważali, że wszyscy jego członkowie dawno zginęli, a ogromna moc drzemiąca w tym ludzie przepadła w odmętach kotła. Jednak to nie było prawdą. Na świecie znalazła się jeszcze jedna, której korzenie dały jej siłę, mimo bękarciej krwi. Wychowywała pośród ilryjskich zastępów do czasów wojny. Zawalczyła razem z nimi dla wszystkich słabych, niemal płacąc za to swoim własnym życiem. Jednak tamtego dnia mimo chęci poświęcenia, wszyscy zobaczyli w niej jedynie demona... Opowieść jest fanfiction na podstawie serii "Dworu Cierni i Róż", Sary J. Maas ale może odbiegać niektórymi wydarzeniami od oryginalnej wersji.
All Rights Reserved
#5
azriel
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • CEO
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • JEDEN WERS || OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • teacher's pet | yoonmin

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines