Welcome to Hell
- Lecturas 104
- Votos 14
- Partes 4
Akala ko simple lang ang buhay.
Isang mundong puno ng mga mapagmahal at mabubuting tao.
Pero mali.
Ninakaw nila sa akin ang lahat.
Ang malinis na puso ng musmos na bata.
Ang inosenteng isipan nito.
at simula ng araw na iyon, binuksan nila ang daan papuntang impyerno.
Hahanapin ko sila.
Dadalhin ko sila sa dagat ng apoy.
Gagawin kong miserable ang buhay nila.
Handa na ko at walang makakapigil sa akin.
Todos los derechos reservados
#141
hell
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
She's Red
Leave me Alone! Stop, please...Leave me, now! Nagising ako mula sa panibagong bangungot. I curled myself into ball and placed my knees to my chest. I cried everything out, this is my new normal, ano pang magagawa ko? Everything, the scars, the new bruises, my broken bones and most of all, the memories. They give pains, pains i couldn't imagine i must bear. The knock on the door snapped me back to reality. I fixed myself and was just waiting for the door to open. "Sweetie, are you ready?" Aniya ng malambing. Fears filled my eyes, anytime soon my tears would flow. Napatuwid ako at mas lalo pang hinigpitan ang pakakahawak sa kumot ko. I covered my ears saka pumikit ng mariin. "n-no, tama na..." Kelan....kelan mo ba tatagtagin yang maskara mo!? *********** HEY READERS. THIS STORY MAY BE TRIGGERING. IT CONTAINS ABUSE, FOUL WORDS, TRAUMATIC EVENTS, SELF HARM, SEXUAL ASSAULTS AND VIOLENCE. YOU'VE BEEN WARNED. ENJOY READING!Concluida
moon's first heart break
akala ko ang simpleng buhay na meron ako ay sapat na para mabuo ang buhay ko, pero nang makilala kita lahat ng paniniwala ko ay nagbago. sa buong araw na ginawa ng diyos ay ikaw parate ang sumisira, ikaw ang parating andyan pagkailangan ko ng tulong. tinuruan mo ko nang mga bagay na akala ko napakahirap ipakita at iparamdam. hanggang sa naramdaman ko na nahuhulog na pala ako, pinalakas ko ang loob ko para sabihin sayo ang laman ng puso ko. kaso nagkamali ata ako... akala ko puro masasayang memorya lang ang ituturo mo.... yun pala ituturo mo rin pala kung pano mawasak ang puso ko at palungkutin ang buhay ko. ano ang mali ko ? bakit nagkaganito ?Concluida
My Alien
《 Kung ikaw ang naiwan nalang mag-isa, itutuloy mo at lalaban ka ba sa hamon ng buhay?》 Magpapakamatay na ba ako o hindi? Ang unang katanongan ni Kim sa kanyang sarili matapos mamatay ang kanyang ina. Para sa kanya ay wala ng saysay ang kanyang buhay ngunit alam din niyang kitilin man niya ang sariling buhay ay hindi na niya muling makakasama pa ang ina. Ito nalang kasi ang pamilya niya hanggang sa nakilala niya si Aiko. Naging makabuluhan ang kanyang buhay dahil umibig siya sa binata ngunit hindi lang yon dahil si Aiko din ang naging daan upang mahanap siya ng kanyang ama. Akala niya ay ayos na ang lahat ngunit ibang iba ang kinalakihan niyang buhay kompara sa buhay ng kanyang ama. Matatanong niya ba ulit ang mga katagang, "Magpapakamatay na ba ako o hindi?". Mauulit lang ba ang nakaraan? Mawawala din lang ba ang lahat sa kanya? Maiiwan lang ba ulit siyang mag-isa? * * * * * * * * * * Date Started: August 7, 2020 Date Finished: September 12, 2020Concluida
HEARTS LEGACY: PEARL
Ako si Pearl, isang babaeng nakatadhana ang buhay na sundan ang yapak ng nanay ko na isang pok-pok! May roon akong pangarap, isang pangarap na kasing tayog ng bundok, 'yun ang maka-alis sa putik na kinasadlakan ko. Isang pangarap na napaka imposibleng matupad. Pero isang gabi ay biglang dumating ang ipo-ipo at tinangay ang pangarap ko papunta sa tuktok ng bundok, bundok ng pangarap ko na may kasamang bonus. Pero sadyang hindi pala madali ang lahat. Lalo na kung alam mong makakasakit ka ng damdamin ng taong mahal mo.Concluida
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEConcluida
Love you to the galaxy and Universe
[2017] Minsan nalang nag karon ng kulay ang buhay ko, minsan nalamang ako sumaya kahit kailan di ko naranasang maging masiyahing tao dahil puno ng luha't sakit at lungkot ang buhay ko. pero Simula nung dumating Siya, nag Bago ang lahat. napalitan ng Saya ang lungkot sa buhay ko. binago Niya ang buong katauhan ko. pero sa bawat Saya nababawi ng kalungkutan. hanggang kailan ako aasa?. may pag asa Paba?. A young girl living with Depression▫Concluida
Season 1: Great Pretender
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!Concluida
Diabolic | #Wattys2021
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."Concluida
Akin Ka Na Lang Please!!! (Ezadera Series) Completed
Do you believe in love? or love at first sight? Most of the people believe on what they are saw and feel. Some of us also believe to those sentences na kababanggit lang. Wala naman kasing masamang maniwala basta alam mong 50% ng paniniwala mo e kasalungat ng pinaniwalaan mo para balance. E paano kung lumampas sa 50% ang paniniwala mong ang mga bakla e mayroon pang pag-asa na magbalik loob. Pero sa huli pala mabibigo ka lang kasi di nagkatotoo ang paniniwala. At paano kung sa dinami-rami ng tao sa mundo sa bakla ka pa talaga nafall? At buong puso mo sa kaniya lang talaga tumitibok at nababaliw. Maka kawala ka pa kaya sa pagmamahal na halos kulang na lang e ibigay mo ang puso mo sa taong gusto mo. May pag-asa pa bang maging straight pa ang bakla? Kung mayroon man sana........ Magawa niya din MAHALIN AKO!!! (COMPLETED) Date written:08/30/2020 Date Finished:10/12/2020Concluida
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Concluida
Leave me Alone! Stop, please...Leave me, now! Nagising ako mula sa panibagong bangungot. I curled myself into ball and placed my knees to my chest. I cried everything out, this is my new normal, ano pang magagawa ko? Everything, the scars, the new bruises, my broken bones and most of all, the memories. They give pains, pains i couldn't imagine i must bear. The knock on the door snapped me back to reality. I fixed myself and was just waiting for the door to open. "Sweetie, are you ready?" Aniya ng malambing. Fears filled my eyes, anytime soon my tears would flow. Napatuwid ako at mas lalo pang hinigpitan ang pakakahawak sa kumot ko. I covered my ears saka pumikit ng mariin. "n-no, tama na..." Kelan....kelan mo ba tatagtagin yang maskara mo!? *********** HEY READERS. THIS STORY MAY BE TRIGGERING. IT CONTAINS ABUSE, FOUL WORDS, TRAUMATIC EVENTS, SELF HARM, SEXUAL ASSAULTS AND VIOLENCE. YOU'VE BEEN WARNED. ENJOY READING!
Más detallesPautas de Contenido