Güvensiz

Evden çıkmayan bir kızın hayatı ne kadar güzel olabilir ki
Hiçbir zaman evden çıkmayı denemedim çünkü korktum annem ve babam vefat etmesine rağmen ne zaman dışarıya baksam o masum kız aklıma geliyor 2 gün sonra geleceğiz deyipte beni bir apartman kapısının önüne bırakmaları aklımdan çıkmıyordu
Beni bıraktıkları apartmanda bir aile sahiplendi 14 yaşımda hep annem ve babamın gelmesini bekledim ama gelmediler aylarca ağladım ama yok
sonra duydum ki ikisi de trafik kazasında vefat etmiş ne olduysa onda sonra oldu bir tramva başladı ne kadar beni sahiplenen aile tedavi ettirmek isteselerde ben kabul etmedim sonra onlarda 17 yaşıma geldiğimde bu kızdan bir şey olmaz gibisinden şeyler söyleyip onlarda beni bırakıp gittiler
Evin içinde tek başıma kaldım O günden sonra hiç bir insana güvenmemem gerektiğini anladım

Biri vardı ismi Pamir....