Keskin Köşe

Keskin Köşe

  • WpView
    Reads 27
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 23, 2023
Bir semtin için de İstanbul'un en gözde mahallesi ve bir yandan da İstanbul'un unutmak üzere olduğu mahalle. Onları ayıran ise küçük işlek bir cadde. Ya bu iki mahallenin gençleri bir okulda istemedikleri halde birleşirlerse ne olur? Aşk, Nefret, Dostluk hepsi bu kitabın sayfalarında. Siz hayatın keskin köşelerini okumaya hazır mısınız? "Kendi oyun alanınıza geri dönün küçükler. Çünkü burası sizin başa çıkabileceğiniz bir yer değil!" diyen Selinle derin bir nefes verdim. Oyun mu istiyordu? Ona istediği her şeyi verirdim. " Biz olmamız gereken yerdeyiz. İstediğimiz oyunu istediğimiz yerde sizden daha iyi oynarız" diye iddialı bir şekilde karşısında dikildim. Kerem ve Muhammet hemen arkamda olmaları güç verirken aldığım tüm güçle sesimi yükseltip çevremizdeki herkesin duymasını isteyeceğim cümlemi kurdum. " Bu semtteki tüm çatıların sadece sizin olduğunu mu sandınız?" diyerek öfkeyle gözlerimi etrafta gezdirdim. Duraksamadan etrafa bağırmaya devam ettim. " Öyleyse yanıldınız çünkü biz de buradayız" diyerek sertçe omzumu Seline çarparak ilerlemeye başladım. Bizde bu oyundaydık. Ve bu oyunu kaybetmemiz imkânsızdı. Çünkü biz Gülsuyu mahallesinin çocuklarıydık.
All Rights Reserved
#891
kolej
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines