RUHLARIN ŞEHRİ

Koşuyordum nereye gittiğim hakkında hiç bir fikrim yoktu çalılıklar arasından nefesim acıyana kadar Koşuyordum. Ormanın derinliklerine doğru kaçıyordum sanki her şeyden daha çok kendimden kaçıyordum ardıma baktığımda donup kaldım adımlarım durmuştu ben neden durmuştum koşmalıydım lanet olsun koşmalıydım arkama baktığımda adam beş metre ötemde durmuş beni izliyordu. O kadar derin gözlerle bana bakıyordu ki tüm bedenimi ona cevirdiğimde simsiyah gözleri adeta çivi gibi ruhuma saplandı, bana öyle dikkatli bakıyorduki sanki gözlerinin önünde kaybolmamdan korkuyordu. Dikkatimi elindeki dövmeye çevirdim bi yazı vardı aklımda kalan tek şey o değişik yazıydı.