GİRDAP

Yağmur sicim gibi yağarken yüzümden boynuma akan damlalar ruhumu daha da karanlığa gömüyordu. Karanlık ruhum daha önce raflara kaldırılmıştı. Onların yerine gülümsemeler ve kahkahalar vardı. Şu an bu iki kelimeyi düşünürken bile karanlık ruhum bu süslü pembeye boyanmış kelimeleri bir darbede simsiyah yapabilmişti. Beynimde dönüp duran bu savaş ağırlaşarak ruhumu içine göçürüyor ve bir GİRDAP oluşturuyordu. Ve ben sadece bu GİRDABIN bir küçük siyah lekesiydim.