MAFYAYA MEKTUP / ASKIDA

Barış Zemheri... İsmi kadar masum soyismi kadar sertti bu adam. Babası yapmıştı böyle onu. İlk aşkından ayırarak duygusuz bir adama dönüştürmüştü.

Çocukluk aşkıyla kurduğu hayaller arasında polis olmak vardı ama olamadı. Birlikte kovalayacaklardı suçluları, birlikte terfi alacaklardı belki. Ama o polislerin aradığı suçlu oldu, babası yüzünden. Evet belki çok suçu yoktu ama o bir katildi.

Yeraltı dünyasında korkulan isimdi. Polislerde dahil çoğu insan onu normal bir iş adamı sanıyordu. Ama o hiçbir zaman ismi kadar masum olmadı. İlk cinayeti babasıydı. Gözünü kırpmadan, acımadan. Onun yüzünden geldi bunlar zaten başına. Bu pis işlere babasının ortakları ve düşmanları yüzünden girdi. Eğer girmeseydi, annesi de tehlikede olacaktı.

Aslında hiçbir şey umrunda değildi ama zaten hayatında en çok değer verdiği bir kadını kaybetmişti, birini daha kaybedemezdi..

Sevdiği kadın, çocukluk aşkı. Alev Saraç. Kızıl saçlarıyla ismini yansıtan kadın. Barış ondan sonra duygusuz bir adam olmuştu. Peki ya Alev, ona ne olmuştu?

Alev o günde kalmıştı, 27 Mayıs 2014... Alevin Barışını kaybettiği, Barışın Alevini kaybettiği gün, 27 Mayıs 2014...

Gittiğinde çok ağlamıştı Alev, her gecesi ağlamakla geçiyordu. Gitmişti, artık Barış yoktu.
Belki Barış onu hatırlamıyordu ama o sekiz sene geçmesine rağmen her gece onun için ağlıyordu.

Hiçbir yerde bulamıyordu onu. Evet belki aynı şehirde değillerdi ama ailesi de Barışı arıyordu.

Alev hayalini gerçekleştirmişti. Başarılı bi polis memuruydu. Peki ya Barış, o gerçekleştirebilmiş miydi?