MOR KADEH
- Reads 2,255
- Votes 769
- Parts 23
You may also like
Vâris ve Koruyucuları (TAMAMLANDI)
Üç kız kardeş olan Seden, Ekin ve Nehir çocukken yağmur yağdığında pembe bir kale görmüşlerdir. Her yağmur yağdığında bu kaleye ulaşmak isterler. Aradan yıllar geçtikten sonra bir gün yağmur yağdığında o pembe kaleye giderler. UYARI: Bu eser 2005 yılında yazılmaya başlanmış ve 2008 yılında tamamlanmış bir eserdir. "Birkaç hafta boyunca bütün örgüt öğrencileri diken üzerinde oturdular. Hocalar bu süre boyunca nöbet tutmaya devam ettiler. Hiçbir sorun çıkmadı. Asım nöbet tutuyordu. Kızlar Asım'ı uzun süredir görmüyorlardı ve onu merak etmişlerdi. Bu yüzden nöbet tutulan yere gitmeye karar verdiler. Oraya gittiklerinde Asım Aslan'la konuşuyordu. -Ceza almak istemeyen geri dönsün. Aslan burada, dedi Nehir. Asım ve Aslan onları fark ettiler. -Artık çok geç, dedi Seden. Onların yanına geldiler. -Sanırım yeterince açık konuşmadım, dedi Aslan sinirle. -Sen yeterince açık konuştun biz de dediklerini dinliyoruz. Asım hocamıza danışmamız gereken bir şey var da, dedi Ekin. Aslan zoraki gülümsedi. -Bâri yalan söylerken beynini kapat, dedi Aslan. Merdivenlerden bir tıkırtı geldi. Herkes pür dikkat dinliyordu. Merdivenin karanlığında bir yüz belirdi. Gökhan ağır adımlarla merdiveni çıkıyordu. Aslan'ın yüzü nefretle kasıldı. Birden ileri atılır gibi oldu. Asım onu kolundan tuttu ve Nehir'e baktı. Nehir merdivenin ağzını elmastan bir duvarla ördü. Gökhan önce duvara baktı. Dokundu, sonra da duvarın içinden geçti. Nehir ona şaşkınlıkla baktı. Aslan öfkeyle Gökhan'a baktı. -Çok güzel bir karşılama oldu. Doğrusu sizi hiç beklemiyordum, dedi Gökhan."Complete
ATEŞ VE BARUT (ASKER)
Aklında sessiz bir şekilde korkutmadan onu bulmak vardı ama başına yediği darbe ile hayalleri sekteye uğramış ağzından da beklenmedik darbe ile bir inilti kaçmıştı. "Siktir!" Diyerek sesini yükseltti başının arka tarafını tutarak. Elindeki telefon yere düşüp etrafı hafif bir açı ile aydınlatınca arkasını döndü. Tam yüzüne okkalı bir yumruk yiyecekti ki ona gelen darbeyden ince bileği tutarak kurtulmuştu. Ve yerde çarpan cam sesleri. Elinde sımsıkı tuttuğu yarısı kırılmış vazo düşmüştü. "İMDAT,EVİME HIRSIZ BİR SAPIK GİRDİ!" Diye bağıran Alarcın ile neye uğradığını şaşırdı. Ensesine değen sıcaklık ile kafasının yarıldığını anlamış bulunmaktaydı. Bakışlarını ona korku ile bakan kızıl saçlı ve yeşil gözlü kadından ayırmadı. Saçları ve yeşil büyük gözleri ufacık ışıkta bile parlıyordu. Bileğini tutan kadın'ın korku ile çırpındığını görünce ona doğru bir adım atıp, "hayır hırsız değilim sakinl-"diyecekti ki bacak arasına gelen tekme ile "KES ŞUNU HIRSIZ DEĞİLİM" diyerek bağırdı. Canı acımıştı, sonuçta vurmulmayacak bir yerdi. Alarcın korku ile gözlerini yumduğunda, sakinleşmek için sabır diledi ve öyle konuşmaya başladı. "YÜZBAŞI KUTAY KURT" diyerek kendini tanıttı.
kızıl Kehribar
Kendi ayakları üzerinde durmak isteyen gencecik bir doktor.... Doktorluğunun başında Suriye sınırı kampına gönüllü olarak gider ve sınırda askeri kampa yardım amaçlı kalır, ve yaralı askerlere yardım eder, orda olan görevi bitmiştir, ama bir anda ağır yaralı gelen üsteğmene yardım amaçlı kalır, Yarası çok ağır olduğu için onunla bizzat kendisi ilgilenir, tam üç ay boyunca o kampta asker için kalıp onu iğleştirmek için uğraşır, lakin yaralı üsteğmen üç ay boyunca gözlerini açmaz, Doktor vazgeçmez ondan, onun için çok uğraşır, asker üç ayın sonunda uyanır, ve doktora gözükmeden çekip gider, doktor heryerde onu arar, çünkü askerin sesini çok merak ediyordu, ama nereye gittiğine dair bir fikri yoktur, O karşılaşma olmaz.... Doktor Defne tam bir yıl sonra adana Çukurova bölge komutanlığına atanır ve askeriyede doktorluğu başlar, Orda ünlü olan kasırga timinde gördüğü adamla nefesi kesilir, tam karşısına çıkan heybetli askeri tam bir yıl önce o iyileştirmiştir, Defne göreve başladığı askeriyede üsteğmen Alparslan Boztepe ile yolları tekrardan kesişir.....
Kırık Yemin
Onu sevmek, onun en büyük hatasıydı. Efsun... Babasının gölgesinde büyüyen, kırılmış ama asla tamamen yıkılmamış bir kız. Arven... Geçmişinin yükünü sırtında taşıyan, kaçmayı seçen bir adam. Bir nişanla kesişen yolları, bir gecede paramparça oldu. Ve aradan geçen yıllar... Efsun'u güçlü bir kadına dönüştürdü. Arven'i ise pişmanlıkla yüzleşmeye zorladı. Ama bazı yaralar iyileşmez... Bazı insanlar affedilmez... Ve bazı aşklar, ne kadar kaçsan da seni bırakmaz.
Camdan İçeri Sızan
Bir mahalle. İki kadın. Ve yavaş yavaş içeri sızan yepyeni bir hayat... Hüma ve Miray, geride bıraktıkları onca karmaşadan sonra küçük bir mahalleye taşınırlar. Yenimahalle; sokaklarında çocuk kahkahaları, balkonlarında çiçekler, pencerelerinden umutlar süzülen bir yerdir. Burada, tozlu raflardan silinmiş bir hayalin peşindedirler: Bir pastane. Küçük bir dükkan, büyük bir başlangıç. Ama bazen hayat, tam da en sessiz anlarda başlar. Fırın kokularının arasına anılar karışır, mahalleye sinmiş sesler kalbin içine işler. Camdan içeri yalnızca güneş sızmaz; geçmişin gölgeleri, geleceğin ihtimalleri ve belki... bir çift göz de o camın ardında bekler. Bu, acele etmeden anlatılan bir hikâye. Yavaş yavaş. Tıpkı mutluluk gibi...Complete
ZEHİR EVLİLİK
Zehirle örülü bir evlilik... Sevgiyle değil, intikam ve sırlarla kurulan bir bağ... Bora karasoy, mafyanın acımasız dünyasında babasının gölgesinde büyüdü. Gücü ve ailesinin itibarını korumak için her şeyi göze aldı. İlayda Şen ise kendi hayatını savunmak için bu karanlık evliliğe razı oldu. Bir yanda sadakat, diğer yanda ihanet... Bu evlilik, onları hem birbirine bağlayacak hem de düşmanların arasına daha derin bir nefret tohumları ekecek. Gizlenen sırlar, çözülemeyen düşmanlıklar ve hiç beklenmeyen aşklar... Zehir Evlilik, mafya dünyasının kan ve aşkla yoğrulmuş acı gerçeğini gözler önüne seriyor.
Üç kız kardeş olan Seden, Ekin ve Nehir çocukken yağmur yağdığında pembe bir kale görmüşlerdir. Her yağmur yağdığında bu kaleye ulaşmak isterler. Aradan yıllar geçtikten sonra bir gün yağmur yağdığında o pembe kaleye giderler. UYARI: Bu eser 2005 yılında yazılmaya başlanmış ve 2008 yılında tamamlanmış bir eserdir. "Birkaç hafta boyunca bütün örgüt öğrencileri diken üzerinde oturdular. Hocalar bu süre boyunca nöbet tutmaya devam ettiler. Hiçbir sorun çıkmadı. Asım nöbet tutuyordu. Kızlar Asım'ı uzun süredir görmüyorlardı ve onu merak etmişlerdi. Bu yüzden nöbet tutulan yere gitmeye karar verdiler. Oraya gittiklerinde Asım Aslan'la konuşuyordu. -Ceza almak istemeyen geri dönsün. Aslan burada, dedi Nehir. Asım ve Aslan onları fark ettiler. -Artık çok geç, dedi Seden. Onların yanına geldiler. -Sanırım yeterince açık konuşmadım, dedi Aslan sinirle. -Sen yeterince açık konuştun biz de dediklerini dinliyoruz. Asım hocamıza danışmamız gereken bir şey var da, dedi Ekin. Aslan zoraki gülümsedi. -Bâri yalan söylerken beynini kapat, dedi Aslan. Merdivenlerden bir tıkırtı geldi. Herkes pür dikkat dinliyordu. Merdivenin karanlığında bir yüz belirdi. Gökhan ağır adımlarla merdiveni çıkıyordu. Aslan'ın yüzü nefretle kasıldı. Birden ileri atılır gibi oldu. Asım onu kolundan tuttu ve Nehir'e baktı. Nehir merdivenin ağzını elmastan bir duvarla ördü. Gökhan önce duvara baktı. Dokundu, sonra da duvarın içinden geçti. Nehir ona şaşkınlıkla baktı. Aslan öfkeyle Gökhan'a baktı. -Çok güzel bir karşılama oldu. Doğrusu sizi hiç beklemiyordum, dedi Gökhan."
More details