HARİKA

Beni hiç anlamadın, anlamayacaksın. Aslında o kadar da farklı değiliz, farklı bakıyoruz sadece, farklı düşünüyoruz. Senin sözde doğruların var; benim kalpte yanlışlarım. Senin gitmeyen korkuların var; benim bitmeyen duygularım. Senin uzun kahvaltıların var; benimse yetmeyen uykularım. Sen, bir ömür sonrasında yaşıyorsun; ben bir saat öncesinde. Sen hayata koşuyorsun, ben hayatın gölgesinde. Öyle ki, bir adım mesafe bazen gurbet oluyor işte... Ama şunu bil ki bana bir tek sen iyi geliyorsun. Bir tek, senin yanında unutuyorum zamanı, bir tek seninleyken düşünmüyorum; beni üzen sancıtan hiç bir şeyi... Kimim var, senden başka, kim anlar ki beni? Bir de bu kadar çarpmasan yüzüme gerçekleri, anlarsın aslında. Cevap veremeyeceğim sorular yerine, duymak istediklerini sorsan. Onlara dokunup, kanatmak yerine, yaralarımı sarsan; olmaz mı? Hadi kal yanımda, ben susuyormuş gibi yaparım, sen dinliyormuş gibi... Ben sevmiyormuş gibi yaparım, sen bilmiyormuş gibi...
Bedirhan Gökçe