Querencia || Bakudeku || UA ||

İşte biz. Yine bir aradaydık onca hançerden sonra sen yine kan çölüne dönmüş yakut gözlerini ormanlarıma dikebiliyordun. Sen bu değil miydin zaten?

Sana göre imkansız yoktu.
Biz imkansızız dediğim an da umursamadın.
İmkansız sandığım şeyin bir ihtimali olmuştu şimdiden. Ama ya bir gün o ihtimali kaybedersek? Başkalarına attığımız hançerlerle değil de ya birbirimizin kalbini saplarsak hançerleri?
___________________________________

Bakudeku.
Özgünlüksüz, normal bir yaşam.
Ama normal denilen şey ne kadar normal kalabilir ki?
____________________________________