MİRA

Öğlene doğru gözlerimi açtım.Sabah olmuş hatta öğlene geliyordu.Uyanmıştım artık. Dışarıda gözü görmeyen bir sis vardı. Üzerime bişeyler giyip mutfağa yöneldim. Ağzıma da bir kaç lokma bir şey attıktan sonra evden çıktım. Asansör neyseki bizim kattaydı.Bindim ve binmemle ürpermem bir olmuştu.Asansörün ışıkları bir gidip bir geliyordu.O arada asansörde giriş kata inmişti sonunda.İndiğim gibi kapıya yönelmem bir oldu.Ve artık dışardayım.Aslında pek sevinememiştim.Çünkü bugün hava kapalıydı.Resmen ölü bir şehiri andırıyordu.
Arkadaşlarla her zaman takıldığımız kafeye gitmeye karar vermiştim.Tren yolundan geçeceğim sıra içime kötü bir his girdi ama aldırış etmedim.Tren yolundan geçmek için tünele girdiğim sıra bir ses duydum,bir çığlık sesi! On-onbeş saniye sonra tekrarladı.....

Devamı için okumaya başlayabilirsiniz :) Kütüphaneye eklemeyi unutmayın :)
Yorumlarınızı ve beğenilerinizi bekliyorum..