ELA GÖZLÜM
- Membaca 20,578
- Vote 578
- Bab 26
HIRÇIN BİR KIZ VE PATRONU ARASINDA YAŞANAN GİZLİLERLE DOLU BİR AŞK
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#757
patron
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
KONUK SEVMEZ DENİZ
Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.
KIRIK TÖRE
Herkes sustuğu sürece töre yaşar. Ama biri konuştuğunda herşey değişir. Arya'nın sesi... Köklü bir aşiretin kaderini kıracak kadar, güçlü olabilir mi? Bazı kararlar gözyaşıyla mühürlenir... Ve o yaşlar bazen kan kadar ağırdır. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, törenin gölgesinde ezilenlerin, sesi kısılanların, hayatı başkaları tarafından yazılanların hikâyesi. Ben Arya. Herkesin sustuğu yerde sesimi duymanı istiyorum. Ben bir kız çocuğuydum. Oyuncaklarım olmadı. Hayallerim, başkalarının kararlarına kurban gitti. Ben gülmeyi annemden öğrendim, susmayı değil. Bizim evde sessizlik, huzur değil; çaresizliğin en yüksek sesiydi.Ama ben daha çocuk iken annem ile babamı kaybettim...Bana sahip çıkan amcamdan hayatımın en büyük kazığını yiyeceğimi nerden bilebilridim ki? Azad sevdiğini kaçırdı. Aşiret, törenin hükmünü verdi. Ve kurban ben oldum. Kimsenin gözyaşımda boğulmadığı, kimsenin yüreği sızlamadığı bir günde, ben bir adamın adını taşıdım. Ne gelinliğim vardı ne de gülüşüm. Sadece adım değişti, acım aynı kaldı. Miran... Adını ilk duyduğumda, içimde bir ürperti oldu. Kaderimi taşıyan o ismiydi artık. Ben onun eşi değil, sadece törenin kefaretiydim. Ama bilmediği bir şey vardı. Ben ne kadar kırık olsam da, içimde bir isyan taşıyordum. Kırık Töre, sadece bir kitab adı değil. Bu benim direnişim. Bu satırlar, susturulan her kızın sesi, satılan her hayalin çığlığı. Eğer okurken kalbin sızlarsa, bil ki yalnız değilim. Ve senin gibi biri, bu düzeni değiştirebilir. Ben Arya. Bu hikâye benim. Ama yalnızca benim değil.Benim gibi bir töreye mahkum olmuş tüm kız çocuklarının...
KUZEY KUTBUNDAN ADAM
"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.
Reis'in Sevdası (Tamamlandı)
Girdiği her ortamda ağırlığı ve duruşu hayran bırakırdı herkesi. Ankara Üniversitesi'nin Reis'i Alparslan'dı. Herkesin yardımına koşar, haklıyı haksızdan üstün tutar, abilik yapıp etrafındakileri kollardı. Adalet terazisi şaşmaz, hiçbir koşulda sarsılmazdı. Milliyetçi, vatani duyguları hat safhada yaşayan bir gençti. Herkes saygı duyup, severdi ama en çokta korkardı Reis'ten. Kimsenin yaptığı kötülüğü yanına yada yarına bırakmaz o anda görürdü hesabını. Böyle bir adamın düşmanı, sevdası olmaz mı dersiniz? Reis'in öyle bir Sevda'sı oldu ki Ankara bile isyan etti bu aşka 'olmaz' dedi ama olmayanlar 'oldu' vuruldu Reis, Asya'ya. Onların hikayesi de bundan sonra başladı. Peki siz kardeşinizin intikamı ve sevdanız arasında kalsaydınız ne yapardınız? Not- Bu kitap içeriği kesinlikle siyaset barındırmamaktadır. Kitap Kapağı- @sehrialem Tanıtım- 14.01.20Lengkap
Çocuk Musun Ayperi? | Abimin Arkadaşı
Akif abi: çocuk musun Ayperi? Siz: evet? Siz: off Akif abi, Siz: tamam anladık en kıskanç sensin Siz: sal artık beni ve çevremdeki erkekleri
Mardinde İstanbullu Doktor Vol2
İstanbuldan staja Kadın Doğuma ihtiyaç olan Mardine gelen Çisil. Ailesinin isteği üzerine Mardine dönen Berat. İkisinin karşılaşması ama aslında ikisinin daha önceden zaten tanışmış olmaları. Kadınlara çok değer veren ama üstüne kuma alan veya kardeşleri yüzünden berdel olan çiftler bu hikayede yok. O gösterilen katı, zulüm içeren Mardin değil de Türkiye'nin Güneydoğusunda mükemmel bir şehir olan Mardinde geçen bir olay. ~~~~ Hikayenin ilk 38 bölümü @badeofbesiktas sayfasında. Orada ki konuşmalar kısmında bu sayfaya geçmemin nedenini açıkladım. Hikayenin devamı ve yeni hikayeler ise bu sayfada. Hepinizi bekliyorum.Lengkap
MAVİNİN EN SOĞUK TONU
Ben hep kalbimin etrafına duvarlar ördüm. Çünkü ne zaman içimi açsam, yarım bırakıldım. Hiç kimse gerçekten "benim" olmadı. Sonra Deniz çıktı karşıma... Sessizdi. Soğuktu. Ama her bakışında yüreğimi kavuran bir sıcaklık vardı. Beni anlamadan, beni çözmeden bile içimdeki en yaralı noktaya dokunmayı beceren o adam... Ona yaklaştıkça kalbimin eski yaraları sızlamaya, ama aynı zamanda iyileşmeye başladı. Aşkın cesur olanlara verildiğini sandım hep. Meğer aşk, en çok korkanları buluyormuş. Fakat her güzel şeyin ardında bir gerçek saklıdır. Onun geçmişine dair öğrendiğim her detay, beni hem ona daha çok bağladı... Hem de içimdeki korkuları yeniden uyandırdı. Ben sadece aşık olmak istemiştim. Ama kalbimi verdiğim adamın gölgesinde... Bir sır yatıyordu. Belki de aşk, düşündüğümüz kadar sıcak değildi. Bazen en çok sevdiğin kişi, seni mavinin en soğuk tonlarına bırakır. Ama ben biliyorum: Onun buzunu eritecek kişi... Benim.
Mecburi Bakıcı
Umay ailesi ile kavga ettikten sonra evden çıktığında nerden bilebilirdi mecburi bakıcı olacağını...
√Yedi Adım Mesafe√
Sokağın köşesinden her geçtiğinde kalbim yerinden fırlayacak gibi olurdu. Aramızda ne bir selam vardı, ne de göz göze gelişler... Ama ben onu yıllardır seviyordum. Belki de çocuk aklımla başladım ona bakmaya, ama büyüdükçe bakışlarım sustu, içimdeki ses çoğaldı. O beni hiç görmedi, bense onu her sabah camdan izledim. Mahallede herkes onu "dokunulmaz" bilirdi; bense sadece bir kere adımı söylesin isterdim. Ama bazı hayaller, sadece içten içe büyür; gerçekleşirse güzelliğini kaybeder ya... Belki de o yüzden sustum hep. Belki de o yüzden bu aşk, hiçbir zaman başlamadığı hâlde en çok içimi yakan şey oldu.
K u s u r l u /Tamamlandı
Alınlara çizilmiş bir kere kader, kederleriyle birlikte. Her bir keder düğümünü sıkıca sarıyor, her bir düğüm kedere gebe kalıyor acıların çiğliğinde. Kaderin kederiyle başbaşa bir kadın. Bir kadın, alnına çizileni yaşıyor. Bir kadın, acılarıyla yeşeriyor, yaralarıyla büyüyor. Bir kadın, ruhundaki dikiş tutmaz yaralarla başbaşa. Gülsevde Atay, yaralarının serzenişlerine sığınmış küçük bir kız çocuğu. Acılar, tüm bedeninde, acılar tüm benliğinde onunla yanyana. Yaralı bir kadın...Canhıraş, namıdeğer kusurlu insanlara göre. Beceriksiz, işe yaramaz, çirkin, aptal, eksik, lanetli belkide. Ama o her şeyiyle birlikte sadece masum bir kız çocuğundan ibaretti. O acılarının çiğliğinde büyümüş güzel kadındı. O her yaşadığı olaydan bir ders almış güçlü bir kadındı. Kader yazıldı, kadın ve adam evet dedi. Bir adam geldi, her şey yerli yerinden oynadı... Bir adam vardı, sevilmeye layık, heybetli, yakışıklı, yeşil gözlü. Bir adam vardı, kadını kabul görmeye razı. Bir adam dünyasını açtı kadına, dünya kadınıyla boyandı. Kaderin cilveli kederiyle buldular onlar birbirlerini... Herkesin bir kusuru vardır. Yeter ki kusur kalbinizde olmasın...Lengkap
Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.
Detail lengkapPanduan Muatan