LAVEYRA #Wattys2017

LAVEYRA

Hayatımın bir anda tepetaklak olacağını kim bilebilirdi ki?

Bana bakan gözlerin bir zamanlar sevgi dolu olduğunu hatırlıyordum.

Ben ağladığım zamanlar kapının önünde nöbet tuttuğunu hatırlıyordum.

Ama şimdi gitmişti. O, özenle dizilmiş kirpikleriyle bezeli gözleri, çok uzaktaydı. Duvarlar vardı.

Çok fazla duvar vardı.

"Laveyra." Genizden gelen pürüzlü sesimle anca fısıldayabilmiştim. Bana bir zamanlar seslendiği gibi seslememeyecek kadar dipteydim çünkü.

Ölmüştüm.

Tekrar yaşama dönmüştüm.

İntikam için geri dönmüştüm.

İntikam aşkıyla yanıp tutuşurken onu alevlerin arasına atacağımı bilememiştim.

"Döndün demek, ay ışığı."

Böylelikle bıçak kalbime gömüldü. Orada kaldı.

Kanattı.

-