Hep İstanbul

Bir kere bile aklına gelmiyorken
Aklımda ki hayalin gitmez
Bu adam yağmur yağarken tenine değipte
Yere düşen bir damlasını ziyan etmez

Unutsan unuttum derim
Bilirsin sözümün eriyim
Kafamdan çıksan çıktın derim
Bilirsin bu aşk savaşının tek eriyim

Bir şarkı dinleyip bin hayal kurma
Dünyadaki tüm hayalleri ben aldım
Birini sevip umutlarını yitirme
Hayatımda ki bütün umutlarımı sana kiraladım

Kalemin mürekkepi kandır
Aşkım şu gözlerimden akandır
Biri kırmızı biri şeffaf
Artık gelsin aşkından af

Gönlümün Merve tepesi
Allah beni Safa yapsın
Kabul et beni bu kalbimin son cephesi
Allah bir saatliğinede olsa seni aşık beni vicdansız yapsın

Atma beni izmarit gibi
O izmaritte onlarca satırın hakkı var
Bakma bana yabancı yabancı
Bu gözlerde senin izin var

Eskisi gibi değilim desem
Yalan olur kalbim sana her zaman açık
Biraz akıllıyım desem
Her sabah aynada gördüğüm bir kaçık

Sefa sür İstanbul da
Ben sonsuz cefa
Kaç umutsuz insan geçti İstanbul boğazınd