UMUTSUZ VAKA

UMUTSUZ VAKA

  • WpView
    Reads 484
  • WpVote
    Votes 45
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Mar 1, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
Bir insanın gözleri bile maviyken kendisi nasıl bu kadar siyah olabilir ? Ya da etrafında bir çok insan varken bu kadar yalnız ? Peki ya bu kadar gözdeyken bu kadar umursamaz ? Yalnızlık. Herkes etrafında insanların olmasını isterdi ama unuttukları çok şey vardı kalabalıkla göç eden kuşlar sürü halindeki kurtlar. Evet pekala sürüden ayrılanı kurt kapardı ama ya sürüde kalsa yaşama şansı neydi ki kuzunun.Mutlaka çoban onu satacak ve birileri onu kurttan önce mideye indiricekti.Yani kuzu sürüde kalsa da yem olacaktı,sürüden ayrılsada.Tek fark kalırsa çobana para kazandıracak olmasıydı.. Evet bende yalnız değildim dışarıdan ama ya savaşırken?Savaşırken yanımda su ana kadar kim olmuştu.Netice toprağın altı olduğunda yalnızlık farkeder miydi?
All Rights Reserved
#67
boks
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines