Özgürlük Yolu

İzlediğim filmler,esinlediğim kişiler,hayat felsefem,doğaya olan düşkünlüğüm beni gezgin yapıyordu.Kuzenım küçük ama doğal güzellikleri bol olan bir köydeydi.Gittiğim de en sevdiğim aktivitem yürümekti,uzun uzun uçsuz bucaksın yol da yürümek yanımda doğanın güzelliklerini çekebiliceğim fotoğraf makinemi,suyum ve biraz da çikolatalı bisküvi...Yürüyüşüm saatlerimi alırdı koskoca şehirden bu ucsuz bucaksız doğanın ta kendisi olan yere gelince kendimi o kadar özgür hissediyordum ki.Trafik ışıkların da bekliyen bir grup insan yok,koşuşturan,bağıran insanlar yok.Sadece doğa ve ben...Yürüyüşüme gün batımından 2 saat önce çıkar dönüşte'de gün batımı izlerdim standart bi gündü buna farklılık katmak,farklı yerleri keşfetmek için yürüşe çıkmaya karar verdim.Malzemeleri yanıma alıp,yola koyuldum...Bugün hava iyi ve kötü arasında gidip geliyordu,farklıydı.Classic rock sevdiğimi söylemeyi unuttum yürürken telefonumundan müziğimi açar ve kendimi yollara bırakırdım.Uzun süre yürüdükten sonra yol ayrımına gelmiştim sağ mı sol mu yazı tura attım sağ geldi ve ağaçlarla yeşermiş yolda yürümeye başladım bulduğum güzellikler fotoğrafını çekiyordum yaklaşık 30 dakika kadar yürüdüm ve sazlıkların sesini dinlemek üzere taşa oturdum bisküvimden bir kaç tane ağzıma attıktan iyice kuruyan ağzımı bıraz ıslatmak için suyumu yudumladım.Gökyüzü pembe bulutlar kaplanmıştı daha önce bu kadar güzel bi manzara görmüşmüydüm hatırlamıyorum sazlıkların sesi öyle güzel geliyodu ki özgürlüğü hissettikçe gülmeye başladım ve bağırmaya.. Sazlıkların üstüne basınca bir ses gelir hoşurt diye,bu sesi hiç sevmem işte yanımdaki sazlıklardan bu ses geliyordu bu da orda bişey olduğunun habercisiydi. Yola çıkmadan bölge hakkında bilgi alırdım köyün yerlisinden yabani hayvanların bulunduğu söylemişlerdi bende ne olur ne olmaz diye yanımda çakımı almıştım sesler giderek artmaya başladı yavaşça ayağa kalkıp sazlığa doğru yürümeye başladım.