On

Spadam w dół. Odliczam w myślach od 1 do 10. Oddech za oddechem. Wymieniam rzeczy, które widzę w okół siebie - okno, drzwi, łóżko. Słyszę, że on próbuje wejść do pokoju, ale zamknęłam go na klucz. Czuje, że łzy spływają mi po policzkach i powoli kapią na podłogę. Jeszcze raz, drzwi są drewniane, do okna mam co najwyżej 20 kroków, łóżko stoi pod ścianą. Na chwilę nastaje cisza, ale nagle coś ciężkiego uderza o wejście. On tu zaraz wejdzie. Z mojego gardła wydostaje się szloch.
To koniec.