asil

"Yine her zamanki gibi, canımın içini herşeyimi ziyarete gelmiştim. Bu o kadar kötü o kadar büyük bir acı ki, anlatmaya kelimeler yetmez!... Canım abim... Sensizlik, ne kadar kötü anlatamam, seni özlediğimde koşup sana sarılamamak canım seninle konuşmak istediğinde seni bulamamak işte bu çok kötü bir şey... Orada kaç saat mezar, başında bekledim bilmiyorum ama havanın kararmak üzere olduğunu anlamam bana burda çok uzun zamandır var olduğumu hatırlattı... Her zamanki gibi, ağlamıştım kendimde bulduğum son güçle ayağa kalkıp mezarlıktan çıkarken, biraz ileride sırtı bana dönük bir adam benim gibi bir mezarın başındaydı. Ama sesini duyabiliyordum! Ağladığı sesinden belli oluyordu...
"Merhaba sevgilim, yine ben geldim. Bugün sen gideli, tam 5 yıl oldu! Sensizlik tahmin edemiyeceğin, kadar kötü... Bugün... Durup, derin bir nefes aldıktan sonra devam etti sözlerine. Senin beni arkanda bırakıp gitmenin, üzerinden bugün, tam 5 yıl geçti. Ve ben seni, çok özlüyorum!... Huzurum... Seni çok özledim; sesi titriyordu sesinin titreğişi, acısını buradan, bile belli oluyordu!... Daha fazla durup ta, dinlersem ayıp olur diye mezarlıktan çıktım!...