21.GÜN

Beyazın gölgesinde kalmış siyahlara...

Bana gece saçlı kız dedi ama ben onun gecesinin kızı olmak istiyordum.
"Sadece yanlışlarımızla hayatın doğrularını yok edebiliriz "

Siyah araçla beyaz araç adeta yarış içindeydi. Siyah araç beyaz aracı çok az bir farkla geçiyordu fakat beyaz aracın sahibi bunun altında kalmazdı. Beyaz aracın sahibi öfkeyle direksiyonu kavradı. Ve bütün gücünü gaza verdi. Artık beyaz araç daha hızlıydı. Hız her şey değildi. Beyaz aracın sahibi olan siyah saçlı kız hırsından deliye dönmüştü. Arabanın camından gelen rüzgar kızın saçını geriye savuruyordu. Ela gözleri parlıyordu. Ateş vardı gözlerinde . Kazanmanın verdiği o hırs bütün bedenini ele geçirmişti. Arabada tek değildi yanında arkadaşları vardı fakat onlar bile bazen kızı tanıyamıyordu.
Kız arabayı bir anda durdu ve herkes bir anda öne doğru savruldu fakat kız bunu umursamadan kendi etrafında tam iki tür attı.
Arkadaşları daha fazla dayanamayıp itiraz ettiler " ne yapmaya çalışıyorsun delirdin mi? " Dedi önde oturan gözlüklü arkadaşı fakat kız onu umursamadı ve bu sefer geri geri gitmeye başladı.
Kaybedecek bir şeyi yoktu fakat kazanacak çok şeyi vardı.
Pisikopat gibi davranıyordu . Siyah saçları önüne gelerek ona tam bir ruh hastası gibi gösteriyordu.
" Ben kaybetmem". Diye bağırdı. En çokta kendineydi bu öfkesi o kazanmalıydı. Evet hile yapacaktı ama kazanacaktı.
Kestirme olan ve yarışın kurallarında olmayan o yola girdi.
Ve son gaz sürmeye devam etti.
Siyah araba ne olduğunu bile anlamamıştı. Artık çok geçti.

Beyaz oldukça hızlı bir şekilde siyah aracı geçti ve gözlüklü arkadaşına dönüp " bayrağı çıkar" dedi .
Arkadaşı onun bu pisikopat halinden korkup hemen bayrağı camdan sarkıttı.
Siyah aracın sahibi bayrağı fark etti ve bunun bir savaş çağırısı olduğunu biliyordu .
Evet , artık savaş başlamıştı.