✘ KATRAN ✘

Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bugünden sonra hayat onlar için yenilenmişti. İkisi de bunun farkındaydı aslında. Ama bu konu hakkında ufacık bir şey düşünmek istemeyip, birbirlerine de bir şey demiyorlardı.

Burnunu çekip dolu dolu olan gözlerini kapatıp açtığında firar eden gözyaşlarını elinin tersiyle sildi. Adama doğru ilerlerken konuyu değiştirmek için şu zamana kadar merak ettiği soruyu sordu ona. Alacağı cevaptan memnun olmayacağının da bilincindeydi.

''Neden karanlıkta yaşıyorsun?'' Sabah olsa bile ev devamlı olarak karanlıktı. Adamın kendisi gibiydi evi de. Genç adam kulaklarına dolan soruyla tereddütsüz hiç düşünmeden hemen yanıt vermişti.

''Karanlıkta yaşamıyorum, karanlık benimle yaşıyor.''

Doğru söylüyordu katran karası adam. Kimse karanlıkta yaşamayı seçmezdi. Mecbur kalırdı. Nitekim karanlık onu kendine tutsak etmesini bilirdi.