Lost Luna

Lost Luna

  • WpView
    Reads 43,216
  • WpVote
    Votes 2,193
  • WpPart
    Parts 34
WpMetadataReadComplete Tue, Apr 7, 2015
WpInfo
Fiction
Science Fiction
stel je voor, je leeft in het jaar 2065, je leven is zo normaal als maar kan, je gaat met je BFF naar het concert van je dromen. Die nacht veranderd alles, maar weet je dat wel. Je bent in de zaal en geniet van het optreden, maar je wordt misselijk. Je gaat naar buiten om frisse lucht te halen, maar als je weer naar binnen wilt word je geweigerd. Je kaartje ligt nog binnen. Je moet wachten op je vriendin. Je gaat rustig in het steegje naast het gebouw staan en leunt tegen de koude deur omdat alles draait. Dan gaat de deur open en knal je tegen de muur. de volgende keer dat je je ogen open doet is je leven veranderd. maar Jij weet het niet. Jij weet niets meer ---------- Ik heb dit zelf bedacht dus zoek liever je eigen fantasie dan dat je de mijne steelt. ook de liedjes in dit boek zijn zelf geschreven en ik ben er trots op, dus voor degene die ze steelt: watch your back.
All Rights Reserved
#17
leugens
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • onze Zon na Regen
  • Medicijn
  • When Angels Fall (16+) HERSCHREVEN
  • Het begin van het einde [De Drie Infecties]
  • حبيتك وانا كاره الحب
  • Beyond
  • Unie van de Horizon
  • Familie Knol
  • Wat een wonder
  • Zoals we de wereld achterlaten

Sophie en Matthy horen gewoon bij elkaar. Niet ingewikkeld, niet groot uitgesproken - gewoon zo gegaan zoals het ging. Ze leven samen, lachen samen, en vinden hun plek in het leven zonder daar te veel over na te denken. Tot er iets gebeurt dat even alles stilzet: een miskraam. Het is er, het verandert dingen, maar het breekt hen niet uit elkaar. Ze blijven naast elkaar staan, ook als ze niet goed weten wat ze ermee moeten. En uiteindelijk gaat het leven weer verder, zoals het altijd doet. Tussen de gewone dagen door komt er weer licht terug. Kleine momenten, dezelfde rust tussen hen, dezelfde vanzelfsprekendheid die ze altijd al hadden. En dan verandert er opnieuw iets. Sophie is weer zwanger. Het komt niet gepland als een groot moment in hun hoofd, maar het is er gewoon. Echt. Stil in het begin, bijna alsof ze het nog niet durven zeggen tegen elkaar. Maar het groeit. En langzaam verandert hun wereld weer, zonder dat alles wat daarvoor is gebeurd verdwijnt. Want wat eerst verlies was... wordt nu iets nieuws dat ze samen dragen. En deze keer is het niet stil.

More details
WpActionLinkContent Guidelines