Moje szczęście

Zbyt często ignorowałam szczęście, które oferował mi świat. Sądziłam, że to pułapka, która zostawi na mojej skórze niezabliźniające się rany. Jednak przeoczyłam jedną ważną rzecz. Ja sama złapałam się przez to we własną pułapkę, nie mogąc się z niej wydostać. Nie zauważyłam, że wszystko czego pragnęłam było tak blisko mnie. Myślałam, że już nikt nie będzie w stanie odratować mojej doszczętnie zniszczonej duszy. Myliłam się. Jednak na pomyłki było już za późno. Za późno na to, by móc znów poczuć. Za późno na to by poczuć szczęście.