Diary ng Beki (Mga Naalalang Core Memory ni Bading)

Diary ng Beki (Mga Naalalang Core Memory ni Bading)

  • WpView
    Reads 4
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Sep 24, 2022
DRAFT TEASER ONLY Kilala ako ng mga kaibigan ko sa daldalan ko dahil ang dami ko raw naalala. At dahil d'yan, sharing is caring. Kaya sa mga makakabasa ng bawat pahina ng aking diary, humanda na kayo sa pag-iyak, pagtawa, at syempre, ang mabaliw! Ako nga pala si Belardo Ricador Jr. (Pak! Lalaking lalaki, may junior sa dulo.) Pero I want to be called Belly Richards (Oh taray, lakas makamayaman ang foreigner na name. Hindi niyo kaya!) or mas kilalang Belly for short. Mula pagkabata, alam ko na sa sarili kong lalaki din ang bet ko. Kaya nga nang paluin ako ng doktor sa puwet pagkapanganak ko, imbis na umiyak, humagikhik daw ako. Ako daw ang magtutuloy ng lahi ng Ricador. Pero hindi alam ng mga magulang ko noong bata ako, sa akin magtatapos ang lahi ng apleyedo namin. Dahil ang kapatid kong mas matanda sa akin ay shibuli (tomboy) kaya nga nang malaman ng tatay ko ganito ako, najumbag ang lola mo. Di kinaya ng powers, kaya si bading nang makatuntong ng legal age, nagsarili na. Though sinusuportahan pa rin ako financially ng mga magulang ko, pero binabalik ko sa kanila ang pera. Gusto kong patunayan na kahit bakla ako, may kaya naman akong gawin na ikapaproud nila sa akin. Ang hirap maging bading 'no? Iba sa mga normal na babae at lalaki. Ang ate ko nga, natanggap nila. Palibhasa'y hindi naman maipapasa ang last name namin kasi nga babae. Samantalang ako, nilikhang lalaki. Required na mag-asawa at anak para daw maituloy ang saling lahi namin. Edi wow? Kaloka ano? Eh bakit ba? Sa pusong babae ako. Though may lawit, may lawit din ang bet. Hindi naman siguro sukatan ang gender para tanggapin ka ng lipunan, unang-una ng mga magulang mo. Pero kahit na gano'n, gusto ko pa ring mabuhay ng isang normal na tao. Isa akong caterpillar na soon ay magiging buttefly! Tapos naging ipis na lumilipad na feeling paru-paro. Kaloka! So ako ang mag-aadjust? Kayo dapat! Kayo lang ang makikibasa ng diary, remember? Ito ang aking kwento. Sana magustuhan niyo dahil required! Charis!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • Taming Alliston
  • Love and other words (Published By Wild Writers Society 2021)
  • Unexpected Marriage: Bud Brothers Series 1 |COMPLETED|
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • THE FALLING OF THE HOMOPHOBIC QUEEN
  • She Fell First (GirlxGirl)
  • MY GIRLFRIEND FOR HIRE!
  • Trapped with the Cactus-Lover
  • ALONGSIDE YOU (Royalty Series #2)

TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

More details
WpActionLinkContent Guidelines