~ Saul Silva ~

- To nie był ten, prawda?
- Nie, nie ten
Kate podeszła bliżej i usiadła obok Silvy. Przez dłuższą chwile siedzieli w ciszy, której żadne z nich nie chciało przerywać. Ona myślała gdzie może teraz być ten spalony, jak można w innych sposób wyleczyć Saula, co wogole może zrobić. On myślał o niej. Jak mądra jest. Jak piękna jest. Jak silną. Jak wyjątkowa. Jak bardzo ją kocha...
- Tu się poznaliśmy pamiętasz? - zapytał przerywając ciszę między nimi
- Jak mogła bym zapomnieć - zaśmiała się - wpadłam z Rivenem do stawu, a ty pomogłeś mi wyjść - Silva zaśmiał się na to wspomnienie. Tej sceny nie da rady wymazać z pamięci
- Nigdy bym nie przypuszczał, że dziewczyna, która zawróci mi w głowie pojawi w moim życiu w ten sposób - powiedział patrząc jej głęboko w oczy - Kocham cie Kate... chciałbym abyśmy mieli więcej czasu, żebyśmy mogli... - nie dokończył bo dziewczyna przyciągnęła go do siebie i połączyła ich usta w pocałunku. Silva nie pozostał dłużny i oddał go natychmiast. Oboje chcieli aby ta chwila trwała wieczne. Aby czas się zatrzymał, nikt ani nic nie mogło ich od siebie oderwać.
A wtedy to się stało...