Şu Yolun Sonunda•

Usulca kapattım gözlerimi, ılık cümleler ardına katılmış gün ışığına hasret ruhumu dinlendirdim... Kalbimin kısılmış, zor duyulan sesini duymaya ihtiyacım var.. bu aralar kendime yabancıyım sanki ve bu duygu peşimi bırakmayacak gibi hissettiriyor bazen...
Ara ara, kendimi yokluyorum
Kalbimdeki hasarı gidermek, kendime biraz daha iyi gelmek adına, kalkıp yerimden kahve içmek iyi fikir gibi geliyor.. Sıcak kahvemi yudumlarken, düşünüyorum bir yandan... Geçmişimi, hatalarımı, kendime yakıştıramadığım günahları... Ve daha bir sürü şey.

Aklıma gelmelerine izin veriyorum. Ki kolayca çıkıp zihnimden uçsunlar diye..

Dedim ya, bu ara iyi hissetmek adına birazcık fazla çaba göstermem gerekli sadece.. hepsi bu.

#mypost #aklimdakiler