We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
~Derinlerdeki Suçlu ~ (Ara Verildi)

~Derinlerdeki Suçlu ~ (Ara Verildi)

  • WpView
    Reads 26
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Mar 14, 2023
WpInfo
Non-Fiction
Bir seri katil ve bir psikolog karşılaşırsa ne olur? Bir psikolog seri katili nasıl iyileştirebilir ki? Bir kesit: Genç adam nasıl kaçacağını düşünürken önüne çıkan kadını görememiş çarpmıştı bir çırpıda. O an kurdu kaçış planını. Kadın elinden düşen belgeleri toplarken habersizdi az sonra ne olacağından. Gayet sakin davranması genç adamın garibine gitmişti açıkçası. Biri çarptığında herhangi bir insan bağırmaz mıydı "önüne baksana!" diye? Çok düşünmedi genç adam bu durumu. Kadın ayağa kalkar kalkmaz belinden tabancasını çıkartıp kadını kollarının arasına aldı ve kafasına silahını dayadı genç kadının. Genç kadın titremeye ve hızlı hızlı nefes almaya başlamıştı. Ama bu adamın umurunda değildi.
All Rights Reserved
#899
serikatil
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines