Ruhu yok gibi

İlk defa vücudum umutsuzluğun en büyüğünü yaşıyor. Hiç bir şey hissetmiyorum. Bomboş her şey öyle donuk öyle soluk ki artık ölümüde çözüm olarak görmüyorum. Nereye gidiyorum hiç bi fikrim yok. Nefes alıp vereverek yaşamaya çalışıyorum. Buna hayat denemez. Hergün aynı şeyler; uyan, evi topla, okula git, okuldan gel. Hergünüm bunlardan ibaret farklı bi aktivitem yok. Artık ileride aklımı yitirmekten korkmuyor değilim. Artık farkında olmadan kendi kendime o kadar çok konuşuyorum ki biri beni öyle görse gerçekten rezil olurum. Durdurulamaz bişey bu. Hiç bişeyden ilk defa bu kadar uzak hissetmemiştim kendimi. Kimseyi sevmiyor, kimseyi özlemiyorum. O kadar berbat ki insan hissetmek istiyor bazı şeyleri. Duygusal açıdan tamamen ölmüş olmak ne acı. Eskiden saatlerce ağladığım şeylere şimdi bir tane bile gözyaşı dökmüyorum. Herhalde artık ağlamaktan gözümde yaş bile kalmadı ama artık bir şeyler düzelmeli.