Cascade of Hearts
- MGA BUMASA 676
- Mga Boto 24
- Mga Parte 13
Ongoing
Huling na-publish Fri, Apr 10, 2026
Started: 25/01/29
Palagi akong nananaginip ng tubig. Minsan, tahimik itong dumadaloy, minsan naman ay parang nilalamon ako ng alon. Hindi ko alam kung bakit, pero alam kong may ibig sabihin ito.
Akala ko, simpleng office worker lang ako-isang ordinaryong tao na may tahimik na buhay. Hanggang sa dumating si Kallisto. Matangkad, may presensiyang hindi mo basta-basta matatalikuran, at may mga matang tila alam ang lahat ng hindi ko pa nauunawaan.
"Isa kang diyosa. Ang markang nasa kamay mo ang palatandaan na ikaw na ngayon ang bagong tagapangalaga ng Neptaras Crest."
Akala ko, nagbibiro lang siya. Pero nang ipakita niya sa akin ang isang marka sa aking pulso-isang tattoo na hindi ko namalayang mayroon ako-alam kong hindi ito basta panaginip lang. 'Neptaras Crest' Iyon daw ang tawag dito. Simbolo ng isang kapalarang hindi ko matatakasan.
Nagsimula akong makaranas ng hindi pangkaraniwang bagay-ang tubig ay gumagalaw sa bawat emosyon ko, ang lamig ay lumulukob sa paligid kapag nalulungkot ako. Hindi ko alam kung paano ko ito makokontrol. At bago ko pa ito matutunan, dumating ang pinakamatinding unos.
Ang lungsod ay lumulubog sa baha. Ang ulan ay hindi tumitila, ang tubig ay patuloy na pumapatay. Alam kong ako lang ang makapipigil dito. Ginamit ko ang kapangyarihan ko para isalba ang lahat.
Pero hindi ko alam na may kapalit iyon.
Nararamdaman kong unti-unti akong naglalaho. Nawawala ang katawan ko-nagiging bahagi ako ng tubig. Hindi ko man lang napagtanto na ang pagsagip ko sa iba ang magiging dahilan ng pagkawala ko.
Ngunit bago pa ako tuluyang maglaho, isang desisyong hindi inaasahan ang ginawa ni Kallisto-isang sakripisyong nagbago ng lahat.
Sa mundong puno ng misteryo at hindi maipaliwanag na kapalaran, isang tanong ang naiwan: Hanggang saan ang kaya kong ibigay para sa kaligtasan ng iba?
At higit sa lahat... hanggang saan ang kayang isakripisyo ng isang taong hindi ko alam kung dapat bang pagkatiwalaan-pero hindi ko na rin kayang mawala?
All Rights Reserved
#57
urbanfantasy
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
Morning Star
The Morning Star. "Ok, listen. I get it." "What?" Kahit nakangiti, matiim ang tingin ni TJ. "I get it. I get that you're not the kind of person who jumps head first into the water. And I get that maybe, you want to take this slow. But I can't slow down, Kate. I'm drowning. All these feelings that I have for you, they're just too much. So I'm just letting them wash over me. And I'm not saying that you should do the same. For now, I just need you to feel what we have here. There is something here. Something na hindi ma-explain." "Don't deny it." Anito nang makitang nagsimula syang umiling. "You know you can't even if you want to. Something beautiful has happened. And I won't waste my time figuring out the whats and the whys of it. Ang alam ko lang, I'm overjoyed that I met you last night. Last night." Marahang tumawa ang binata. Umiiling-iling. Pinisil nito ang mga palad nya. "God! It seems ages ago to me. But I've never been this happy since as long as I can remember. I'm happy everytime nakikita kita. Na naririnig ko ang boses mo. Na andyan ka lang sa tabi ko at abot-kamay ko. Na you let me touch you this close." Isinuklay nito ang mga kamay sa buhok nya. Wari ay gustong patunayan ang sinabi. Nang nagpa-ubaya sya ay may kumislap sa mga mata ng binata. *-* *-* *-* R-18 Certain chapters contain mature and explicit scenes. Reader discretion is advised. Cover photo is not mine. Copyright to owner.Kumpleto
Ang lalaki sa larawan
paano kung ang lalaking nagpapagaan sa loob mo ay sya ring lalaking magpapasakit ng ka atay-atay mo? charot! pero, paano nga ba kung pinaglaruan kayo ng tadhana? na akala mo ay sya na ang lalaking panghabang buhay-- ang lalaking sinasabi nilang 'unexpexted' mo mang nakita eh, mamahalin mo at mamahalin ka hanggang dulo? tapos may bonus pang happy ending? paano kapag ang lalaking 'iginuhit' ng ama mo ay sya ring napunta sa'yo-- munit sa ganda ng ngiti nito at ganda ng ugali-- meron pala itong pinakatatagong sikreto na magpapa-balik ng sakit na pilit mong kinakalimutan? hayts! puro 'pano' at puro 'pero', but, ganon naman ang buhay hindi ba- puro tanong at pagkatapos kapag nahanap na ang sagot ay mag tatake- time pa para makapag isip isip-- nag oover time tuloy ang utak! charot ulit! pero lahat ng pinagdaanan natin, ang tadhana naman sa bandang huli ang magdedesisyon. Dahil kahit pilitin man natin, sa huli. Ang mapaglarong tadhana pa rin ang mag wawagi.. Mapaglarong tadhanang 'to, Once na makita ko s'ya talagang hihingi ako ng isang daang rason kung bakit pilit nyang pinaglalayo ang magjowa! haynako nakaka stress!Kumpleto
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --![LaLuIm : Langit. Lupa. Impyerno [COMPLETED] #InkWarz2019](https://img.wattpad.com/cover/173673431-256-k395302.jpg)
LaLuIm : Langit. Lupa. Impyerno [COMPLETED] #InkWarz2019
"Langit...Lupa...Im - im...Impyerno...Saksak puso...Tulo ang dugo..Isa...Dalawa..Tatlo..." Hindi ito yung tipikal na laro na pag nasa taas ka na, hindi ka na pwedeng mataya Hindi ito yung tipikal na laro na pag ikaw ang nasa baba pwede kang mataya o manaya Hindi ito yung tipikal na laro, Hindi. Sumali ka kung gusto mo malaman ang takbo ng larong to, Bilis! Nag-iiba taya na.. ~ Posteng Makata. ❗Big NO to plagiarism!Kumpleto
Mafia Queen Reincarnated as the Daugther of the weakest Tribe.
She was hurtless, She promise herself that if ever She can have another life she will never be beaten again. suddenly, the accident happened! someone was planning her death because she's unbeatable, a demon in night, her god is satan, she only believe herself and everything around her is just her tools. And then, she wakes up in a body that is weak, talentless, and what makes her interest more is she has a family. A whole lively family that makes her change into a childish and become a big sister. It treat her will, even love her, opposite to her family before. she wanted to be strong in the weakest body she have. She marks her next goal without dying again. And while looking to her new family who is waving at her with a wonderful smile. She learn to smile again, a smile that's not fake. A greatful smile. she made up her mind while closing her eyes and feel the breeze and look up to the sky with full of fairies flying. "I am greatful in this new life, Kahit hindi ako nagising sa katawan ng princesa! Ginising naman ako ng mga bago kung pamilya. Kung kami ay minamaliit dahil ang aming lahi ay wala ni isang kakayahan. Ako na anak ng pinakamahinang tribo na isang mafia queen na isang mamatay tao ay magbabagong buhay para sa kanila. " Mamumuhay akong isang ordenaryung pinakamahina sa tribo. But, Does'nt mean madali na akong api-apihin, o patayan. As I said, my new family is my goal! And this time I will never be beaten, and still unbeatable as I was before. *Natutulog lang ang Demonyo sa kalooban ko, kaya wag ninyong subukang gisingin kung ayaw ninyung maging abo"Kumpleto
Earl's SAYT
Paano kung sa kwento, ang bida ay isang taong puno ng kamandag at kasamaan-isang "Villainous Noble"? Paano kung siya mismo ay may misyon: hindi upang magligtas, kundi upang magwasak, hindi upang bigyang katarungan, kundi upang maghiganti? Sa isang panaginip, o siguro bangungot, nagising akong nag-iisa sa isang silid na walang anyo, walang bintana, at napapaligiran ng isang katahimikang may halong panganib-kalmado, ngunit nagbabanta. Naramdaman ko ang lamig ng suot kong puting hospital gown, tila sinasabi ng maputing kasuotan na ang nagsusuot nito ay isang dalisay na kaluluwa. Ngunit mali sila. Isang mainit na pakiramdam ng kaba at takot ang bumabalot sa akin. Hindi dahil sa ako'y nag-iisa, kundi dahil may nararamdaman akong anino, isang nakatagong presensya sa kadiliman ng silid. Sa gitna ng kaunting liwanag mula sa isang bombilya, lumitaw ang isang hugis na anino, paikot-ikot, papalapit. "Malapit nang matapos ang mga araw ng iyong pagtatago." Lumalakas ang tibok ng puso ko-ang tinig na iyon ay hindi basta-basta. Isang demonyo, isang mangangain ng kaluluwa. Sa isang iglap, nahirapan akong huminga. No! This was not the way it was supposed to happen! I still have my unfinished business out there, I must live to take theirs!- their impure souls! *** Started: January 01, 2021 Ended: April 12, 2021Kumpleto
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Flowers Bloom (Completed)
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.Kumpleto
TATsuLOk
Mula sa salamin ay kitang kita ko kung panong tumulo sa sahig ang malapot na dugo na mula sa isang kutsilyo. "A-anong ginawa nyo?" Hindi makapaniwalang tanong nya. "Ginawa? Wala kaming ginawa." Sabi ng isang tinig na hindi nya malaman kung saan nag mula. "Tinulungan ka lang namin." Dagdag pa nito na bakas ang pagkairita marahil dahil sa gulat na reaksyon nya. "P-pero hindi to tama.." Nilingon nya ang lalaking ngayon ay nakahandusay sa sarili nitong kama. Ang kaninang puting kama ngayon ay nagiging pula na dahil sa dugong nag mumula sa katawan ng lalaki. Ganun na lang ang gulat nya ng makita ang kabuuan nito. Mabilis na sumuka sya sa tabi ng isang malaking salamin kung saan tanaw nya ang babaeng may hawak ng duguang kutsilyo na malamang ay syang pinangputol sa ari ng ngayoy wala ng buhay na lalaki. "Tss. Mahina ka talaga. Kailan kaba masasanay?" Maarteng tanong ng isang tinig. "M-mali to... mali lahat to.." Pauli ulit na umiling sya. " Walang mali dito. Ang mali ay ang panatilihin nating buhay ang walang kuwentang taong yan." "Bakit kailangan nyo syang patayin!" Sigaw nya na hindi na mapigilan ang emosyong gustong kumawala sa kanya. Pumatak ang luha sa kanyang pisngi at nag mamakaawang tumitig sa mga matang repleksyon mula sa malaking salamin na deretso ring nakatingin sa mga mata nya. "Pinatay? Hahahaha!" Sarkastikong tawa ng isang tinig. "Wala kaming pinapatay..." "A-anong ibig mong sabihin?" Kinakabahang tanong nya. "Ikaw ang pumatay sa kanya. Nakalimutan mo na agad?" Nanginginig na inangat nya ang mga kamay nya at ganun na lang ang gulat nya ng makita ang kutsilyo dito. Punong puno din ng dugo ang mga kamay nya at maging ang hubad nyang katawan. "H-hindi... h-hindi to totoo! K-kayo ang pumatay sa kanya!" "Mali ka.. TAYO ANG PUMATAY SA KANYA."Kumpleto![Lakserf's Obscure: Emergence of the Crack [Book 1]](https://img.wattpad.com/cover/58825160-256-k835188.jpg)
Lakserf's Obscure: Emergence of the Crack [Book 1]
Piniling manirahan ni Ean sa isang bayan matapos ang isang insidente. Doon sa bayang iyon ay natagpuan niya ang panibago buhay. Ang makipagsapalaran upang manatiling buhay ang kinakaharap niya sa araw-araw. Kasabay nito ay ang mga kaliwa't kanang problemang dumarating, ngunit gayunpaman ay nananatiling masiyahin at palabiro si Ean. Hanggang sa isang araw ay nalaman niya ang dahilan ng lahat na tila pinagbuklod-buklod ito upang humantong siya sa kasalukuyan-- na lahat ng pakikipagsapalaran niya ay nabigyang rason. "Oo, matagal akong nawala. Ramdam na ramdam ko ang lahat ng pagbabago. Pero sa tingin mo ba ginusto ko pang bumalik sa ganitong klaseng mundo? Kung alam ko lang-- kung maibabalik ko lang ang lahat-- edi sana mas pinili ko na lang mawala." - Ean Gray StrykerKumpleto
The Morning Star. "Ok, listen. I get it." "What?" Kahit nakangiti, matiim ang tingin ni TJ. "I get it. I get that you're not the kind of person who jumps head first into the water. And I get that maybe, you want to take this slow. But I can't slow down, Kate. I'm drowning. All these feelings that I have for you, they're just too much. So I'm just letting them wash over me. And I'm not saying that you should do the same. For now, I just need you to feel what we have here. There is something here. Something na hindi ma-explain." "Don't deny it." Anito nang makitang nagsimula syang umiling. "You know you can't even if you want to. Something beautiful has happened. And I won't waste my time figuring out the whats and the whys of it. Ang alam ko lang, I'm overjoyed that I met you last night. Last night." Marahang tumawa ang binata. Umiiling-iling. Pinisil nito ang mga palad nya. "God! It seems ages ago to me. But I've never been this happy since as long as I can remember. I'm happy everytime nakikita kita. Na naririnig ko ang boses mo. Na andyan ka lang sa tabi ko at abot-kamay ko. Na you let me touch you this close." Isinuklay nito ang mga kamay sa buhok nya. Wari ay gustong patunayan ang sinabi. Nang nagpa-ubaya sya ay may kumislap sa mga mata ng binata. *-* *-* *-* R-18 Certain chapters contain mature and explicit scenes. Reader discretion is advised. Cover photo is not mine. Copyright to owner.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman