
Arkadaşlarımı hiç eve çağırmaya cesaret edemedim. "Neden veli toplantısına ablan geldi?" diye sorduklarında çünkü bir anne ve bir babaya sahip değilim diyemedim. İşte bunlar gibi sebepler yüzünden çoğu insan beni "hani şu ailesi iş yüzünden şehir dışında olan çocuk var ya" şeklinde birbirlerine hatırlattılar. Evet mükemmel bir hayat geçirmiyor olabilirim, ama en azından ablam var. Kimse yokken ablam benim yanımdaydı. Ablamı kendimden çok daha fazla seviyor ve mükemmel buluyorum. Annemin olmaması umrumda değil. Sadece ablam da bana yetti ve yetecek. Ama bu demek değildiki çok mutlu bir çocukluk ve ergenlik geçirdim. Hayır öyle bir şey yok. Eğer aile sorunlarınız varsa ve tetiklenecek falansanız bu kitabı hiç okumaya girişmeyin.Todos los derechos reservados