yaşam

dünyaya yeni birisi gelir ve iyi deyildir aslında sakat doğmuşdur
zamanla iiyleşir yavas yavas büyüyodu hayatı anlamaya baslıyodu 13 yasında askı derinden tadıyodu ve bu onun ilk aski oluyodu
onu ilk gördügünde derki - bu benim hayalim - daha küçükdü ve hayal kurmayı bilmiyodu ne oldugunuda bilmiyodu aslında askı duydugu ve gördügü gibi yasiyodu büyümusdü yıllardır ilk askını düsünüyodu cocuk aklıydı hayal kurmasını bilmezken hayal zannediyodu annesi hastaydi babasi yokdu büyümüsdü ve artık cocuk olmdıgını biliyodu cok zaman gecer ve sonra onu tanır
hisleri yerine gelir duygulanır
icini bi heycan bürür kalbi hızla atar
ondan baska kimseyi tanımaz sadece o olur oda bunun farkına varmaz
pesinden kosar cok cabalar
ilk gördügü heycanı ilk elini tuttugunda yeniden anlar kendi hayatını unutmus ve onunkine odaklanmıs gibi bi gün ona bi fırsat dogar tek basına bası bos gezerken
onla karsılasır yanına gitmeye korkar ve sonunda cesaretini toplar gider eyilir ve söyle der ?